اخبار / استانی

به رسم انسانیت: همراهی ۵۰ خیر برای رساندن غذای گرم به سیل زدگان لرستانی

می گوید:«من توی عکس‌اینا نیستم حاجی اگه خدا بخواد، خودش می‌گیره». ۷روزی می‌شود که به پل‌دختر رفته و تابه‌حال با گروهش ۲۱هزار غذای گرم به سیل‌زدگان رسانده. «وقتی که خبرِ سیل رو شنیدیم، تصمیم گرفتیم راه بیفتیم. یه‌سری اجناس با خودمون آوردیم و اونارو توی روستاها پخش کردیم. بعدش به این نتیجه رسیدیم که باید جایی برای تهیه‌ی غذای گرم پیدا کنیم.» علی‌اکبر حق‌شناس از آن داوطلب‌های «واقعا» بی‌مُزدومنت است.

۳ ماه قبل

به رسم انسانیت: همراهی ۵۰ خیر برای رساندن غذای گرم به سیل زدگان لرستانی

 به گزارش روابط‌عمومی سازمان داوطلبان، آقای حق‌شناس و دوستانش که از اصفهان به خرم‌آباد رفته‌اند، تالاری ۷هزارمتری پیدا می‌کنند که آشپزخانه‌ی بزرگی دارد. «روزی۳هزار غذا می‌پزیم. چلومرغ و اجناس خشک رو خودمون مستقیم توی روستاهایی که از قبل بازدید میدانی داشتیم، پخش می کنیم.»

یکی هم با ماشین آفرودش غذاها را به مردم می‌رساند

بار اول نیست که این داوطلبِ اصفهانی و دوستانش برای حادثه‌دیدگان قدم بر‌می‌دارند. آن‌ها به‌مدت ۵ماه در منطقه‌ی زلزله‌زده‌ی سرپل‌ذهاب حضور داشتند و غذای گرم به مردم می‌رساندند. حق‌شناس می‌گوید: «اصل کارِ ما توی پل‌دختر و روستاهاشه، اما پایگاه‌مون در خرم‌آباده. مردم از روز اول تا الان ۴میلیاردوخورده‌ای به‌مون جنس داد‌ن. به‌خاطر اعتمادی که دارن، به ما زنگ می‌زنن و اقلام می‌فرستن. یه‌بخشی هم خودمون قرض کردیم.» این تیمِ ۵۰نفره شغل‌های متفاوتی دارند. چند نفر هم در میانِ راه به آن‌ها اضافه شده‌اند. یکی آشپز است و یکی هم با ماشین آفرودش غذاها را به مردم می‌رساند.

وی با تاثر از وضع پل‌دختر حرف می‌زند. «طرف حتی فرصت نکرده شناسنامه‌شو از خونه برداره. اینجا حالاحالاها کار داره. به‌نظرم نیاز منطقه پتو، چکمه، بیل و موکته. یک‌سری از رسانه‌ها هم با خبرهای ناجور به روح‌وروان مردم لطمه می‌زنن و باعث می‌شن اون‌ها برخوردهای بعضا نامتعارفی داشته باشن. البته واکنش‌هایی که ما گرفتیم مثبت بوده و اتحاد خوبی توی منطقه شکل گرفته.»

علی‌اکبر حق‌شناس، داوطلبِ «واقعا» بی‌مُزد و منتِ اصفهانی در پایان می‌گوید: «من مدیر نیستم آقا. افتادم توی کار خِیر. به‌حُکم وظیفه و مساله‌ی شرعی، اخلاقی، انسانی و عرفی از زانو و ذهنم استفاده می‌کنم. ببینم تا کجا پیش می‌رم و دَووم میارم.»