آگهی

شهروند|فدراسیون جمعیت‌های هلال‌احمر و صلیب‌سرخ در‌سال ١٩١٩ با ‏هدف انجام عملیات امدادرسانی به منظور کمک به قربانیان بلایای طبیعی و تقویت ظرفیت اعضای ‏انجمن‌های ملی برای توسعه و ترکیب آنها تشکیل شد.‏

این فدراسیون‌سال ١٩١٩ پس از پایان جنگ جهانی اول در شهر پاریس تحت عنوان لیگ جمعیت‌های ‏صلیب سرخ تأسیس شد. این جمعیت در اکتبر‌سال ١٩٨٣ به لیگ جمعیت‌‌های صلیب‌سرخ و هلال ‏احمر و سپس در نوامبر ١٩٩١ به فدراسیون بین‌المللی جمعیت‌های صلیب‌سرخ و هلال‌احمر تغییر نام ‏داد‎.‎
جمعیت‌های موسس شامل ۵ کشور انگلستان، فرانسه، ایتالیا، ژاپن و ایالات متحده آمریکا بودند. ‏فدراسیون بین‌المللی صلیب‌سرخ و هلال‌احمر بزرگترین سازمان بشر دوستانه جهان به‌شمار می‌رود و ‏شعبه مرکزی آن در «ژنو» قرار دارد. این فدراسیون هر ساله به ۱۶۰‌میلیون نفر از طریق ۱۹۰ ‏انجمن ملی خود کمک‌های بشردوستانه را توزیع می‌کند. این سازمان پیش و بعد از فجایع و وضعیت‌های ‏اورژانس بهداشتی برای برطرف کردن نیازها و بهبود زندگی افراد صدمه‌دیده عمل می‌کند. این کار ‏بدون هیچ‌گونه تبعیضی در زمینه ملیت، نژاد، جنسیت، اعتقادات مذهبی، کلاس و عقاید سیاسی انجام ‏می‌شود‎.‎
بر اساس استراتژی ۲۰۲۰ صلیب‌سرخ و هلال احمر- برنامه جمعی این سازمان‎ (IFRC) ‎که شامل ‏بخشی از نهضت بین‌المللی صلیب‌سرخ همراه با کمیته بین‌المللی صلیب‌سرخ و ۱۹۰ فهرست ‏صلیب‌سرخ و جوامع هلال‌احمراست برای مقابله با چالش‌های عمده انسان‌دوستانه و توسعه دهه کنونی، ‏به منظور نجات جان‌ها و تغییر اذهان متعهد است‎.‎

این فدراسیون تلاش می‌کند تا استانداردهای انسانی را با شرکای خود در واکنش نسبت به فجایع بهبود و ‏توسعه بخشد. این استانداردها تصمیم‌گیرندگان را بر آن می‌دارد تا در راستای منافع مردم آسیب‌دیده ‏عمل کنند. این فدراسیون تلاش می‌کند تا جوامع سالم را فعال کند، آسیب‌پذیری را کاهش دهد، انعطاف را ‏تقویت کند و فرهنگ صلح را در سراسر جهان گسترش دهد‎.‎
اهداف فدراسیون بین‌المللی صلیب‌سرخ عبارتند از‎: ‎ایجادکمپ‌های اضطراری برای تهیه آب آشامیدنی و ‏سرویس‌های بهداشتی، برپایی پناهگاه‌های اضطراری جهت تغذیه و امدادرسانی، یافتن اعضای ‏خانواده‌های مصیبت‌زده، آموزش وسیع کمک‌های اولیه ومراقبت‌های پزشکی در مواقع اضطراری، ‏پیشگیری و ریشه‌کنی بیماری‌ها، پیشگیری از گسترش ایدز، تأمین نیازهای خونی با جمع‌آوری و ‏نگهداری خون در مواقع ضروری، ساماندهی و فعالیت‌های داوطلبی و‎….

زمانی‎ ‎که‌هانری دونان، مؤسس نهضت بین‌المللی صلیب‌سرخ و هلال‌احمر کتاب خاطره سالفرینو را ‏در‌سال ١٨۶٢ منتشر کرد، از اهداف عمده آن تشکیل و ایجاد کمیته‌های امداد ملی بود، بعدها کنفرانسی در‌سال ١٨۶۴ منعقد شد، قوانینی را به خاطر ‏تنظیم این گونه کمیته‌ها به تصویب رساند و از آن به بعد این کمیته‌ها به نام جمعیت‌های ملی در هر ‏کشور نام گرفت‎.‎‏ در آغاز امر هدف اصلی این جمعیت‌ها رسیدگی به مداوای زخمیان جنگ بود، متعاقبا این هدف وسعت پیدا کرد و مراقبت احوال اسیران و قربانیان جنگ را نیز شامل شد و با ‏گذشت زمان این مساعدت‌ها از حالت انحصار در شرایط جنگ بیرون آمده و دستگیری از نیازمندان را ‏در هرگونه شرایط جنگی و غیرجنگی شامل شد. ‏

ماده سوم اساسنامه نهضت بین‌المللی صلیب‌سرخ وهلال احمر که در‌سال ١٩٨۶ به تصویب رسید در ‏مورد عضویت جمعیت‌های ملی در نهضت بین‌المللی صلیب‌سرخ وهلال احمر چنین می‌گوید‎: ‎
الف: تشکیل جمعیت‌های ملی، اساس نهضت، رمز قوت و متانت حیاتی آن به شمار رفته که وظیفه ‏انسانی خود را طبق مقررات ملی در جهت تحقق رسالت نهضت و با پیروی از اصول و اساسنامه‌ها آن ‏پیش می‌برد.
ب: جمعیت‌های ملی در هر کشور از یک سازمان دارای استقلال و آزادی در پیشبرد فعالیت‌های ‏خیرخواهانه نمایندگی می‌کنند و مقامات دولتی را در عرصه کمک به سلامتی انسان‌ها و تسکین آلام ‏بشری یاری می‌رسانند.‏
ج: در سطح بین‌المللی، این جمعیت‌ها با همکاری کمیته بین‌المللی صلیب‌سرخ و فدراسیون بین‌المللی ‏جمعیت‌های ملی به قدر توان خود برای قربانیان حوادث طبیعی و غیرطبیعی مطابق قراردادهای ژنو ‏مساعدت مادی و معنوی را در نظر می‌گیرند.‏
د: لازم است جمعیت‌های ملی با فدراسیون بین‌المللی مطابق اصول اساسی آن همکاری کنند.‏

بعد از پایان جنگ جهانی اول در‌سال ١٩١٩ رئیس جمعیت صلیب‌سرخ کشور آمریکا پیشنهاد داد که ‏حالا وقت آن فرارسیده تا تمام جمعیت‌های ملی در چارچوب یک سازمان بین‌المللی متحد شوند. بر ‏اساس این نظر، رؤسای جمعیت‌های ملی چند کشور در شهر پاریس تشکیل جلسه داده و اساس ‏فدراسیون جمعیت‌های ملی را بنیان گذاشتند.‏