جمعه ٣١ شهريور ١٣٩٦
شماره حساب ٩٩٩٩٩ جمعیت هلال احمر نزد بانک‌های ملی، ملت، رفاه، دی، شهر، صادرات، سپه، مسكن و آينده؛ آماده جمع آوری كمک‌های نقدی هموطنان برای مردم مسلمان ميانمار است."
اخبار > رخسار بی‌نقاب ایثار
 


  چاپ        ارسال به دوست

به بهانه عروج شهادت‌گونه‌ نجاتگران غیور جمعیت هلال‌احمر؛

رخسار بی‌نقاب ایثار

دکتر سید حمید جمال‌الدینی؛ معاون آموزش، پژوهش و فناوری جمعیت هلال‌احمر جمهوری اسلامی ایران: از دیدگاه قرآن کریم کسى که در راه خدا گام بردارد و در انجام‌دادن عمل صالح خلوص نیت داشته و جز قرب خداوند سبحان قصد دیگرى نداشته باشد و تنها براى رضاى پروردگار و نه مال یا مقام و سایر مطامع دنیوی کار و مجاهدتی انجام دهد و در این راه از دنیا برود، شهید محسوب مى‏ شود.
ایثار فضیلتی است مخصوص افراد اندیشمند و بزرگوار که با بصیرتی بی‌نظیر دیگران را بر خود مقدم می‌دارند و از اعطای جان و مال خویش در این راه که مسیر کمال و تعالی است، دریغ نمی‌ورزند. ایثارگران از دست‌دادن جان و مال را به عنوان محرومیت و کاستی  تلقی نمی‌کنند بلکه آن را جزيی از کمال نفس خود می‌دانند. ایثار تقدم دیگران بر خود است؛ برای وصول به هدفی متعالی و ارزشمند. حضرت علی(ع) فرموده‌اند: ایثار و از خودگذشتگی بالاترین درجه ایمان است. آن حضرت در شب لیله‌المبیت با اینکه می‌دانستند دشمنان می‌آیند تا پیامبر (ص) را به شهادت برسانند، اما برای حفظ جان رسول خدا فداکاری و ایثار کردند و جان خود را در طبق اخلاص نهادند.
حضرت سیدالشهدا امام حسین (ع) و فرزندان گرامی ایشان حضرت ابوالفضل العباس (ع) و یاران با وفای آن حضرت نیز برای نجات بشریت و تداوم راهِ راستی و درستی در نهایت ایثار و فداکاری شهید شدند.
در جامعه گاهی برخی از افراد چنان به سرنوشت دیگران احساس دلبستگی و مسئولیت می‌کنند که گویی به تنهایی عهده‌دار همه‌ معضلات بشر هستند و همواره آخرین حد بخشش و نهایت از خود گذشتگی و ایثار را نسبت به دیگران نشان می‌دهند. نمونه‌های این از خود گذشتگی‌ها و رادمردی‌ها در طول تاریخ و به‌خصوص در دهه‌های اخیر در کشور ما فراتر از شمار بوده است. ۸ آبان ماه ۱۳۵۹درآن سوی شط خرمشهر، شهید حسین فهمیده، نوجوان سیزده ساله، در راه دفاع از جان و ناموس ملت مظلوم  و مسلمان کشورمان در حالی که نارنجک به کمر بسته بود، بدون هیچ تردیدی خود را به تانک دشمن رساند و آن را منهدم کرد و خود نیز شهید شد. در این دوران، چه فراوان بودند عزیزانی که در راه حفظ دین و میهن  و نجات جان انسان‌ها، از جان شیرین خویش گذشتند. ١٨ سال قبل از آن، ریزعلی خواجوی در یک شب سرد آذرماه ١٣٤١، به‌رغم وجود خطر جانی، بر روی ریل راه‌آهن، پیراهن از تن بیرون آورد و آن را به آتش کشید تا راننده قطار را متوجه خطر ریزش کوه کند و جان مسافران را نجات دهد.
حسن امیدزاده معلم کلاس پنجم ابتدایی «روستای بیجار سرشفت» در زمستان ١٣٧٦ با به خطر انداختن جان خود، ٣٠ دانش‌آموز را از مرگ حتمی نجات داد.
در نخستين روزهای سال ١٣٩٥، حمیدرضا گنگوزهی به همراه همکارش عبدالغفور شهنوازی برای فراری‌دادن سه دانش‌آموزی که در نزدیکی دیواری در حال ریزش در حوالی مدرسه مشغول بازی بودند، اقدام کردند و دانش‌آموزان را نجات دادند، اما خود زیر آوار ماندند و ماندگار شدند . پنجشنبه سی‌ام دی ماه ١٣٩٥ نیز یادآور شهادت آتش‌نشانان عزیزی است که در حادثه‌ ساختمان پلاسکو در راه نجات دیگران، جان به جان ‌آفرین تسلیم کردند و نام و یادشان جاودانه شد.
و نهایتا در بامداد جمعه، ١٦ تیر ماه ١٣٩٦ وحید محمدی و سیدرضا جعفری، نجاتگران غیور و ایثارگر جمعیت هلال‌احمر استان زنجان، در جریان خدمت‌رسانی به انسانی دیگر که در چاهی در روستای استرود زرین‌رود در شهر قیدار محبوس شده بود، جان به جان‌ آفرین تسلیم کردند.
از خودگذشتگی تمامی این بزرگواران، نه فقط در کتاب‌ها، بلکه در قلب‌ها ثبت و ضبط شده است.
این گذشت‌ها و فداکاری‌ها نشان از آن دارد که هنوز هم بسیارند انسان‌های بزرگ، نستوه و بی‌ادعایی که ارزش‌های والای الهی، انسانی و اخلاقی را پاس می‌دارند و فارغ از تمام معادلات و لذات و وابستگی‌های دنیوی، جان خویش را سپر دفاع از مردمان بی‌پناه و نیازمند می‌کنند تا ایثار و نوع‌دوستی مهجور نماند و تنها روایتی تاریخی و افسانه‌ای در یک کتاب فرهنگ قدیمی نباشد.
در این میان اما هستند معدود کسانی که از دور دستی بر آتش افروخته  و سوزان دارند و یا تا کنون پای در کشتی ننهاده‌اند و از سوز لهیب آتش و مصیبت‌های طوفان در دل دریا بی‌خبرند و حال ناخدایان دریادل را در کشاکش طوفان‌های مهیب به دشواری درمی‌یابند؛ اما حقیقت آن است که ندیدن و انکار نور، به هیچ روی، گنه آفتاب نیست، چرا که در ذات خورشید، جز فروزندگی و روشنایی بخشیدن، حتی به قیمت سوختن خویش، نشان دیگری نمی‌توان یافت.
ای‌دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی
وآنگه برو که رستی از نیستی و هستی
گر جان  به تن  ببینی، مشغول کار او شو
هر قبله‌ای که بینی بهتر ز خودپرستی
با ضعف و ناتوانی همچون نسیم خوش باش
بیماری اندر این ره بهتر ز تندرستی
در مذهب طریقت خامی نشان کفر است
آری طریق دولت چالاکی است و چستی
خار ار چه جان بکاهد گل عذر آن بخواهد
سهل است تلخی می در جنب ذوق مستی


٢٣:٥٢ - يکشنبه ١٨ تير ١٣٩٦    /    عدد : ٩٩٩٥٤    /    تعداد نمایش : ١١٢٣


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج