جمعه ٠٧ ارديبهشت ١٣٩٧
اقدامات ايمني قبل از وقوع كولاك و يخبندان - با عايق‌بندي ديوارها، درزگيري‌‌شكاف در و پنجره‌ها، پوشاندن پنجره‌ها با پلاستيك مخصوص و نصب پنجره‌هاي مناسب كولاك، آماده مواجهه با زمستان شويد. - امکانات محل سکونت خود را براي فصل‌ زمستان آماده و مجهز نماييد تا در صورت مواجهه با سرما و ديگر حوادث ثانويه كولاك، آمادگي مقابله داشته باشيد. - استحكام‌بام خانه در برابر وزن‌سنگين برف يا بارش مداوم باران، و كاركرد صحيح خروج آب از ناودان‌ها را بررسي و معايب آنها را رفع‌نماييد. - هنگام سفر در زمستان و احتمال قرار‌گرفتن در شرايط‌جوي نامناسب به جاي پوشيدن لباس سنگين، چند دست لباس مناسب، راحت، سبك و گرم بپوشيد. - وسيله‌نقليه را براي قرار‌گرفتن در شرايط نامساعد جوي، به خوبي بررسي‌نماييد.(روغن‌گيري، فيلتر هوا و سوخت، بخاري، لوله‌هاي‌اگزوز، ترمزها، دنده‌ها، و...) - هنگام سفر در زمستان، به دليل بارش و يخ‌زدگي و لغزندگي جاده‌‌ها لوازم و ابزار اضطراري مانند؛ زنجير‌چرخ به همراه داشته‌باشيد و حتماً در شرايط نامساعد‌جوي از آن استفاده كنيد. - تجهيزات كمكي مثل؛ نمك، زنجير‌چرخ و پارو يا بيلچه (براي آب‌كردن‌يخ‌ جاده، سهولت‌در‌ رفت و آمد و كنار‌زدن ‌برف) را به تجهيزات زمان‌اضطراري وسيله نقليه خود اضافه كنيد. - سوخت مورد‌نياز‌ خودرو براي سفر را به اندازه‌ كافي تأمين نماييد، قطع‌سوخت در شرايط ‌اضطراري و عدم ‌دسترسي ‌آسان به سوخت‌ مناسب، باعث مشكلاتي براي شما خواهد شد. - براي جلوگيري از يخ ‌زدگي لوله‌هاي‌آب، يك‌ماده‌عايق يا چند لايه روزنامه را به دور لوله‌ها بپيچيد. اقدامات ايمني حين ‌و پس از وقوع‌ كولاك و يخبندان - وقتي از چراغ‌نفتي استفاده‌ مي كنيد، هواكش را روشن بگذاريد تا گاز‌سمي در اتاق نماند. - براي حفظ ‌ايمني، در بيرون از محيط اتاق در چراغ نفتي، نفت بريزيد و چراغ را حتماً با فاصله مناسب از اجسام قابل اشتعال قرار‌دهيد. - وقتي برف‌ها را پارو مي‌نماييد، زياد تقلا نكنيد، چون اين كار باعث فشار به قلب و حمله‌قلبي مي‌‌‌شود، اگر پارو كردن برف‌ها ضرورت‌دارد، قبل از شروع براي آمادگي لازم بدن حتماً حركات ‌‌‌‌نرمشي انجام‌دهيد. - براي حفظ سلامتي خود به طور منظم غذاهاي مقوي بخوريد و مايعات‌بدون‌كافئين گرم زياد بنوشيد. - در بيرون از منزل، براي حفظ سلامت و جلوگيري از ورود هواي سرد به ريه‌ها، دهانتان را بپوشانيد. - اگر لباس‌هايتان خيس‌شد، براي حفظ سلامت خود آنها را عوض نماييد. - كرخت‌شدن و رنگ‌‌پريدگي در قسمت انتهايي انگشت‌ها، شصت‌پا، نرمه‌گوش و نوك‌بيني و علايم افت‌شديد‌ دماي بدن و لرزش غير‌قابل ‌كنترل اعضاء، عدم ‌‌‌‌انسجام فكري و رفتاري، بريده‌‌ بريده‌حرف‌زدن، كسالت و خستگي از علايم سرمازدگي است. - مصدوم سرمازده را به مكان‌ گرم انتقال‌‌دهيد، لباس‌هاي خيس را از تنش بيرون‌آوريد، به او پتو بپوشانيد، اگر هوشيار ‌است نوشيدني‌هاي گرم و بدون‌كافئين به وي بخورانيد، فوراً به وي كمك‌هاي پزشكي ارائه دهيد. - در شرايط نامساعد جوي در صورت ضرورت به رانندگي، برنامه‌ي سفر را حتماً با ديگران در ميان بگذاريد، براي حفظ ايمني‌خود در جاده‌‌اصلي رانندگي كنيد و از مسيرميان‌برها استفاده نكنيد. - در صورت توقف ناگهاني در جاده و شرايط بحراني كولاك هوا با پلس راه و نداي امداد(112و 110)تماس‌بگيريد و شرايط و موقعيت دقيق خود را گزارش دهيد. - براي حفظ ‌ايمني در شرايط نامطلوب و بارش‌شديد از خودرو خارج‌نشويد و پياده در برف به راه نيفتيد. - هنگام بارش برف، تشخيص‌فاصله‌ها واقعي نيستند، و يك‌فاصله از ديد‌ ما نزديك، اما در عمل يك پياده‌روي طولاني در برف‌‌‌عميق است، با درايت و دقت بهترين كار را انجام دهيد. - اگر در راه‌ مانديد و ناچار به ماندن ‌در‌خودرو هستيد، براي اين كه گرم بمانيد بخاري و موتور خودرو را هر يك ساعت، حدود ده‌دقيقه روشن كنيد. - اگر شرايط‌جوي نامطلوب و ماندن در بين‌راه خطرساز است، خودرو خود را رها كرده و پياده به راه بيفتيد، البته به شرطي كه كولاك و بوران از شما عبور كرده باشد. آسيب هاي ناشي از سرما سرمازدگی - در دماهاي پايين، يخبندان، برف و کولاک، انتهای اندام‌های بدن مانند نوک انگشتان به دليل دمای پايين يخ‌می¬زند که در موارد شديد می‌تواند باعث از بين‌رفتن دائمی حس و در نهايت منجر به مرگ‌بافت و از بين‌رفتن آن اندام شود. علايم سرمازدگي - از مهم‌ترين علايم سرمازدگي؛ احساس‌ گزگز، سوزش يا درد، سردي‌پوست، رنگ‌پريدگي و بي‌حسي، پوست‌‌براق و تغيير رنگ دادن پوست به رنگ سفيد و سپس لکه‌لکه و در نهايت آبی و تيره شدن (به دليل نرسيدن خون) آن مي‌باشد. نکته مهم هنگام بهبودی در سرمازدگي پوست قرمز، گرم، دردناک و تاول‌دار می‌‌گردد و در صورت از بين رفتن بافت، پوست سياه می‌شود. اقدامات اوليه در سرمازدگي - ابتدا مصدوم را به يك مکان گرم منتقل کنيد، دستکش، حلقه و زيورآلات و لباس‌های تنگ مصدوم را به سرعت بيرون آوريد. - عضو سرمازده را زير بغل خود مصدوم قرار دهيد يا بين دست‌های خود بگيريد تا گرم شود. - به هيچ وجه عضو سرمازده را مالش ندهيد (خطر آسيب بيشتر به عضو) - براي بهبودي‌سريع، عضو را به سرعت گرم نکنيد و آن را روی منبع حرارتی قرار ندهيد. - آب گرم با دمای 40 درجه سانتيگراد فراهم نموده، اندام را در آن بگذاريد سپس آن را خشک کرده، بانداژ کنيد.(لاي انگشت‌ها گاز استريل بگذاريد) - اندام آسيب ديده را بالا نگه‌‌داريد تا تورم آن کم‌شود، برای کاهش‌درد به مصدوم‌هوشيار مسکن بدهيد. - مصدوم را به سرعت به مركز درماني انتقال دهيد. هايپوترمی هايپوترمي کاهش دماي بدن به زير 35 درجه سانتيگراد است، از عمده دلائل بروز هايپوترمي شنا‌کردن در آب‌های سرد، قرار‌گرفتن به مدت طولاني در هواي‌سرد يا ماندن در خانه¬ای با دمای‌پايين در سالخوردگان و نوزاداني كه در هواي سرد پوشش‌کافي و مناسب نداشته‌اند، در معرض اين عارضه قرار‌دارند. - در مصدوم‌ سرمازده علائم؛ لرز، سردي، رنگ‌پريدگي و خشکي پوست، خواب‌آلودگی، اختلال در هوشياري، بي‌تفاوتي و رفتارهای غير منطقي ديده مي‌شود. - تنفس مصدوم‌سرمازده کُند و سطحي، نبض کُند و ضعيف، و در نهايت احتمال ايست‌قلبی مصدوم وجود دارد. اقدامات ضروري براي مصدوم‌دچار‌سرمازدگي - به سرعت لباس‌های خيس را از تن مصدوم بيرون آوريد، لباس گرم و خشک به وی بپوشانيد. - اگر فرد جوان است با آب 40 درجه سانتيگراد دوش بگيرد، اما در افراد مسن توصيه نمي‌شود چون گرمای ناگهانی، جريان خون پوست را زياد کرده ولي خون‌رساني به مغز و قلب فرد كُند مي‌گردد. - مصدوم را در رختخواب يا جاي گرم بخوابانيد و به او مايعات‌گرم، سوپ يا غذاهای‌پرانرژی مانند شکلات بدهيد تا گرم شود. - مصدوم را در تماس مستقيم با منبع‌گرمايي قرار ندهيد چون اين حرارت می¬تواند باعث سوختگی‌‌اندام وي شود. - اگر در کوهستان هستيد، مصدوم را درون کيسه‌خواب قرار‌دهيد يا در صورت امکان بدن مصدوم را با بدن خود گرم‌کنيد، او را کاملاً بپوشانيد و به داخل پناهگاه انتقال دهيد. - فرد را به آرامی جا به‌جا کنيد، چون ممکن است در موارد شديد، انجام يك حرکت موجب ايست قلبی وي شود.
اخبار > چگونه داوطلب باشیم؟
 


  چاپ        ارسال به دوست

واکاوی فعالیت‌های داوطلبانه به بهانه ١٤ آذر روز داوطلب

چگونه داوطلب باشیم؟

فاطمه صادقی| سخن مشهوری درباره انجام کار عام‌المنفعه بین ما رواج یافته مبنی بر این‌که در اینگونه فعالیت‌ها، مهم، «نفس» کار خیر است و نه شیوه آن، آنچه مهم است، این‌که «اصل» خدمات انسان‌دوستانه تداوم یابد وگرنه صورت و شیوه انجام آن، چندان مهم نیست یا یک مسأله ذاتی یا سنتی است. این قول رایج، هم ابهامات زیاد و اقتضائات زیانباری دارد و هم این‌که بعید است کسی به‌طورکامل به آن متعهد باشد. مثلا رویکرد مردم و رفتار اجتماعی‌شان در زلزله اخیر کرمانشاه و راهبندان ناشی از هجوم بزرگ افراد برای کمک‌های انفرادی به همراه تماشای فاجعه و سلفی گرفتن‌شان با خرابه‌ها و کشته‌ها، که گاهی حتی درد خود زلزله را هم عقب می‌راند، شکل مناسبی از نیکوکاری است؟ باعث تأخیر روند امدادرسانی به آسیب‌دیدگان چه؟ این‌که مردم آموزش‌ندیده و ناآگاه که خطر مرگ را هم به هیچ می‌گرفتند، همچنان دنبال ارایه خدمات مشاوره‌ای نادرست خود بوده‌اند، تأسفبار است و به نظر نمی‌رسد این‌که کار خیر صور فطری و بومی داشته و دارد، به این معنا باشد که هرکسی، هر فعلی را بتواند به کار عام‌المنفعه نسبت دهد.

تغییرات نسبتا سریعی که در یک الی دودهه اخیر در انجام امور خیریه صورت گرفته است، نه ربطی به قومیت و فرهنگ محلی دارد و نه ربط مستقیمی به تکنولوژی. این تغییرات به صورت عمومی در سرتاسر کشور انجام می‌شوند و مهمترین اصل در آنها، تبدیل فرهنگ انجام کار داوطلبانه و خیر از شکل مشارکتی، به شکل مشاهدتی است. کمی با فاصله به اتفاقاتی که در روند کمک‌رسانی به افراد آسیب‌دیده و آسیب‌پذیر رخ می‌دهد، نگاه کنیم و ببینیم آیا همچنان اطلاق کلمه کار موثر بدون چشمداشت بر این فعالیت‌ها، آسان است یا نه؟ البته ما فراموش نمی‌کنیم که یکی از جنبه‌های مهم کار انسان‌دوستی، جنبه تبلیغی آن است و به ‌خاطر این جنبه، وجود نشانه‌ها و نمادهای مشاهدتی مانند بنر، پوستر و... هم برای آگاهی‌بخشی و همراه‌ساختن طیف بیشتری از مردم مهم هستند؛ اما به هرحال، اصل در هر نوع فعالیت داوطلبانه، مشارکت مردم در حال‌وهوای آن پروژه و لحاظ‌کردن وضع روحی و کرامت انسانی بهره‌وران این فعالیت‌هاست. این‌که لزوم دریافت آموزش‌ها و پذیرش پیام‌های اخلاقی سازمانی بین‌المللی به بزرگی و اهمیت جمعیت هلال‌احمر از نظر داشتن جامعه‌ای تاب‌آور و آماده در برابر حوادث با مشارکت جامعه از سوی عموم، شرایط اسفناکی داشته و تلاش‌ها تا رخ‌دادن فاجعه به جایی نرسیده و نتیجه‌اش جامعه‌ای است که در لحظه موعود اخلاق را به نمایش نمی‌گذارد، جامعه‌ای که به مرگ لبخند می‌زند و بدون حساسیت آن را به تماشا می‌نشیند.


یکی از نخستین خدشه‌های کار داوطلبی زمانی پیش آمد که به مرور در سال‌های اخیر فعالیت در این زمینه شکل نمایشی خاصی یافت. در واقع به‌رغم این‌که مسئولان جمعیت هلال‌احمر هم درباره این کار هشدار می‌دادند، هدایت و مدیریت برنامه‌های خیریه‌ای برعهده رئیس گروه‌های چهارگانه داوطلبی (مشارکت، هدایت، حمایت و مهارت) گذاشته می‌شد که خود داوطلب فعال و حرفه‌ای بودند و سبک و سیاق کار در این‌گونه برنامه‌ها را مسلط بودند و در واقع عامل اصلی اجرای برنامه‌های انسان‌دوستانه این سازمان، داوطلبان آموزش‌دیده و ماهری بودند که با نیازسنجی و امکان‌سنجی، بیشترین بهره‌وری را از امکانات و منابعی که خیرین به این سازمان اهدا کرده بودند، به دست می‌آوردند، اما چیزی که امروز شاهد آن هستیم، این است که فعالیت در این کارها به‌خصوص در شبکه‌های مجازی، بیشتر محلی است برای تماشاشدن بازیگران امور خیریه تا برای ترغیب به مشارکت عمومی.


اما این‌که امروز شاهد جانفشانی امدادگران داوطلب هستیم و به تمجید از قهرمانی‌شان می‌پردازیم، چه مابه‌ازایی باید داشته باشد؟ معنی این ستایش این است که آنها باید جانشان را برای ما بدهند و ما همچنان بتوانیم بر روال قبل و معمول کار و زندگی‌مان را بکنیم؟ یعنی من شهروند می‌توانم این تراژدی را ببینم و همچنان بدون تعهد و بدون انگیزه و مسئولیت همان کار هر روزه‌ام را ادامه بدهم و در قبال بی‌تفاوتی نسبت به همنوعم پاسخگو نباشم؟ یا یک پزشک و جراح فردا اگر با بیماران محرومی مواجه شود و آنها نیاز به تخصص و تجربه او داشته باشند، می‌تواند همان بهانه‌های همیشگی را بیاورد و همان زیرمیزی‌های همیشگی را مطرح کند و از انجام وظیفه انسانی‌اش سر باز بزند؟ می‌تواند ایثار پزشکان داوطلب را ندیده بگیرد و مثلا برای جراحی قشرهای ضعیف باز هم مبالغی بسیار بالا طلب کند و بر احساسات انسانی‌اش چشم ببندد؟ می‌شود همه آن نمایش خیره‌کننده شبانه‌روزی داوطلبان جمعیت هلال‌احمر در حوادث و شرایط عادی را ندیده گرفت و تنها به کسب درآمد و زندگی شخصی فکر کرد؟ همه آنچه در هفته‌های گذشته در زلزله کرمانشاه مقابل چشمان ما بود، حادثه‌ای استثنایی بود که در روزمرگی زندگی فراموش خواهد شد؟ آنچه داوطلبان بی‌توقع ما کردند، آیا تلنگری به جان همه ما نیست که مسئولیت‌هایمان را در قبال جامعه جدی‌تر بگیریم و در مقابل درد دیگر اعضای جامعه دردی در خود حس کنیم؟
چه کمکی می‌توانم بکنم؟
آیا شما می‌توانید در زمان حوادث غیرمترقبه، کمک‌های نقدی و غیرنقدی، خدمات بهداشتی- درمانی یا خدمات فرهنگی و اجتماعی، فنی- مهندسی و حتی امدادگری به آسیب‌دیدگان از حوادث ارایه کنید؟
آیا در شریط عادی، توان حمایت از افراد جامعه را با مبالغ اهدایی، مشاوره‌ها، برنامه‌ریزی‌ها و سایر تخصص‌ها و مهارت‌های خود دارید؟
اینها سوال‌های فرم عضویت داوطلبی جمعیت هلال‌احمر به‌عنوان یک دعوتنامه رسمی است؛ برای شرکت در یک همکاری کاملا رسمی!
انگیزه فعاليت‌هاي داوطلبانه درجمعیت هلال‌احمر، كسب امتيازات مادي نيست. با اين حال سازمان داوطلبان كه فعاليت داوطلبانه براي آن انجام می‌شود، بايد مخارج قانوني تحميل‌شده بر فرد داوطلب در هنگام اجراي فعاليت داوطلبانه خود را جبران كند. اين موضوع از اين جهت حایز اهميت است كه مانع از هزينه‌كرد مالی توسط داوطلب شده و نيز باعث می‌شود افراد طبقه متوسط و كم‌بضاعت هم بتوانند در فعاليت داوطلبانه مشاركت كنند. فعاليت داوطلبانه با ميل و اراده اشخاص به صورت خودجوش صورت می‌گيرد و تمايل و اراده شخصي، اصل بنيادي هر فعاليت داوطلبانه است. در ديگر فعاليت‌ها، فشارها و نيروهايي كه از طرف سازمان‌ها و موسسات وارد می‌شود يا حس تعهد و التزام اجتماعي، آنها را وادار به فعاليت می‌كند. اين معيار باعث متمايزشدن فعاليت‌هاي داوطلبانه اصيل از فعاليت‌هايي كه جبر خارجي باعث انجام آنهاست، مي‌شود.


٠٧:٠٩ - سه شنبه ١٤ آذر ١٣٩٦    /    عدد : ١٠٣٤٣٣    /    تعداد نمایش : ٦٨٢


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج