سه شنبه ٠٤ ارديبهشت ١٣٩٧
اقدامات ايمني قبل از وقوع كولاك و يخبندان - با عايق‌بندي ديوارها، درزگيري‌‌شكاف در و پنجره‌ها، پوشاندن پنجره‌ها با پلاستيك مخصوص و نصب پنجره‌هاي مناسب كولاك، آماده مواجهه با زمستان شويد. - امکانات محل سکونت خود را براي فصل‌ زمستان آماده و مجهز نماييد تا در صورت مواجهه با سرما و ديگر حوادث ثانويه كولاك، آمادگي مقابله داشته باشيد. - استحكام‌بام خانه در برابر وزن‌سنگين برف يا بارش مداوم باران، و كاركرد صحيح خروج آب از ناودان‌ها را بررسي و معايب آنها را رفع‌نماييد. - هنگام سفر در زمستان و احتمال قرار‌گرفتن در شرايط‌جوي نامناسب به جاي پوشيدن لباس سنگين، چند دست لباس مناسب، راحت، سبك و گرم بپوشيد. - وسيله‌نقليه را براي قرار‌گرفتن در شرايط نامساعد جوي، به خوبي بررسي‌نماييد.(روغن‌گيري، فيلتر هوا و سوخت، بخاري، لوله‌هاي‌اگزوز، ترمزها، دنده‌ها، و...) - هنگام سفر در زمستان، به دليل بارش و يخ‌زدگي و لغزندگي جاده‌‌ها لوازم و ابزار اضطراري مانند؛ زنجير‌چرخ به همراه داشته‌باشيد و حتماً در شرايط نامساعد‌جوي از آن استفاده كنيد. - تجهيزات كمكي مثل؛ نمك، زنجير‌چرخ و پارو يا بيلچه (براي آب‌كردن‌يخ‌ جاده، سهولت‌در‌ رفت و آمد و كنار‌زدن ‌برف) را به تجهيزات زمان‌اضطراري وسيله نقليه خود اضافه كنيد. - سوخت مورد‌نياز‌ خودرو براي سفر را به اندازه‌ كافي تأمين نماييد، قطع‌سوخت در شرايط ‌اضطراري و عدم ‌دسترسي ‌آسان به سوخت‌ مناسب، باعث مشكلاتي براي شما خواهد شد. - براي جلوگيري از يخ ‌زدگي لوله‌هاي‌آب، يك‌ماده‌عايق يا چند لايه روزنامه را به دور لوله‌ها بپيچيد. اقدامات ايمني حين ‌و پس از وقوع‌ كولاك و يخبندان - وقتي از چراغ‌نفتي استفاده‌ مي كنيد، هواكش را روشن بگذاريد تا گاز‌سمي در اتاق نماند. - براي حفظ ‌ايمني، در بيرون از محيط اتاق در چراغ نفتي، نفت بريزيد و چراغ را حتماً با فاصله مناسب از اجسام قابل اشتعال قرار‌دهيد. - وقتي برف‌ها را پارو مي‌نماييد، زياد تقلا نكنيد، چون اين كار باعث فشار به قلب و حمله‌قلبي مي‌‌‌شود، اگر پارو كردن برف‌ها ضرورت‌دارد، قبل از شروع براي آمادگي لازم بدن حتماً حركات ‌‌‌‌نرمشي انجام‌دهيد. - براي حفظ سلامتي خود به طور منظم غذاهاي مقوي بخوريد و مايعات‌بدون‌كافئين گرم زياد بنوشيد. - در بيرون از منزل، براي حفظ سلامت و جلوگيري از ورود هواي سرد به ريه‌ها، دهانتان را بپوشانيد. - اگر لباس‌هايتان خيس‌شد، براي حفظ سلامت خود آنها را عوض نماييد. - كرخت‌شدن و رنگ‌‌پريدگي در قسمت انتهايي انگشت‌ها، شصت‌پا، نرمه‌گوش و نوك‌بيني و علايم افت‌شديد‌ دماي بدن و لرزش غير‌قابل ‌كنترل اعضاء، عدم ‌‌‌‌انسجام فكري و رفتاري، بريده‌‌ بريده‌حرف‌زدن، كسالت و خستگي از علايم سرمازدگي است. - مصدوم سرمازده را به مكان‌ گرم انتقال‌‌دهيد، لباس‌هاي خيس را از تنش بيرون‌آوريد، به او پتو بپوشانيد، اگر هوشيار ‌است نوشيدني‌هاي گرم و بدون‌كافئين به وي بخورانيد، فوراً به وي كمك‌هاي پزشكي ارائه دهيد. - در شرايط نامساعد جوي در صورت ضرورت به رانندگي، برنامه‌ي سفر را حتماً با ديگران در ميان بگذاريد، براي حفظ ايمني‌خود در جاده‌‌اصلي رانندگي كنيد و از مسيرميان‌برها استفاده نكنيد. - در صورت توقف ناگهاني در جاده و شرايط بحراني كولاك هوا با پلس راه و نداي امداد(112و 110)تماس‌بگيريد و شرايط و موقعيت دقيق خود را گزارش دهيد. - براي حفظ ‌ايمني در شرايط نامطلوب و بارش‌شديد از خودرو خارج‌نشويد و پياده در برف به راه نيفتيد. - هنگام بارش برف، تشخيص‌فاصله‌ها واقعي نيستند، و يك‌فاصله از ديد‌ ما نزديك، اما در عمل يك پياده‌روي طولاني در برف‌‌‌عميق است، با درايت و دقت بهترين كار را انجام دهيد. - اگر در راه‌ مانديد و ناچار به ماندن ‌در‌خودرو هستيد، براي اين كه گرم بمانيد بخاري و موتور خودرو را هر يك ساعت، حدود ده‌دقيقه روشن كنيد. - اگر شرايط‌جوي نامطلوب و ماندن در بين‌راه خطرساز است، خودرو خود را رها كرده و پياده به راه بيفتيد، البته به شرطي كه كولاك و بوران از شما عبور كرده باشد. آسيب هاي ناشي از سرما سرمازدگی - در دماهاي پايين، يخبندان، برف و کولاک، انتهای اندام‌های بدن مانند نوک انگشتان به دليل دمای پايين يخ‌می¬زند که در موارد شديد می‌تواند باعث از بين‌رفتن دائمی حس و در نهايت منجر به مرگ‌بافت و از بين‌رفتن آن اندام شود. علايم سرمازدگي - از مهم‌ترين علايم سرمازدگي؛ احساس‌ گزگز، سوزش يا درد، سردي‌پوست، رنگ‌پريدگي و بي‌حسي، پوست‌‌براق و تغيير رنگ دادن پوست به رنگ سفيد و سپس لکه‌لکه و در نهايت آبی و تيره شدن (به دليل نرسيدن خون) آن مي‌باشد. نکته مهم هنگام بهبودی در سرمازدگي پوست قرمز، گرم، دردناک و تاول‌دار می‌‌گردد و در صورت از بين رفتن بافت، پوست سياه می‌شود. اقدامات اوليه در سرمازدگي - ابتدا مصدوم را به يك مکان گرم منتقل کنيد، دستکش، حلقه و زيورآلات و لباس‌های تنگ مصدوم را به سرعت بيرون آوريد. - عضو سرمازده را زير بغل خود مصدوم قرار دهيد يا بين دست‌های خود بگيريد تا گرم شود. - به هيچ وجه عضو سرمازده را مالش ندهيد (خطر آسيب بيشتر به عضو) - براي بهبودي‌سريع، عضو را به سرعت گرم نکنيد و آن را روی منبع حرارتی قرار ندهيد. - آب گرم با دمای 40 درجه سانتيگراد فراهم نموده، اندام را در آن بگذاريد سپس آن را خشک کرده، بانداژ کنيد.(لاي انگشت‌ها گاز استريل بگذاريد) - اندام آسيب ديده را بالا نگه‌‌داريد تا تورم آن کم‌شود، برای کاهش‌درد به مصدوم‌هوشيار مسکن بدهيد. - مصدوم را به سرعت به مركز درماني انتقال دهيد. هايپوترمی هايپوترمي کاهش دماي بدن به زير 35 درجه سانتيگراد است، از عمده دلائل بروز هايپوترمي شنا‌کردن در آب‌های سرد، قرار‌گرفتن به مدت طولاني در هواي‌سرد يا ماندن در خانه¬ای با دمای‌پايين در سالخوردگان و نوزاداني كه در هواي سرد پوشش‌کافي و مناسب نداشته‌اند، در معرض اين عارضه قرار‌دارند. - در مصدوم‌ سرمازده علائم؛ لرز، سردي، رنگ‌پريدگي و خشکي پوست، خواب‌آلودگی، اختلال در هوشياري، بي‌تفاوتي و رفتارهای غير منطقي ديده مي‌شود. - تنفس مصدوم‌سرمازده کُند و سطحي، نبض کُند و ضعيف، و در نهايت احتمال ايست‌قلبی مصدوم وجود دارد. اقدامات ضروري براي مصدوم‌دچار‌سرمازدگي - به سرعت لباس‌های خيس را از تن مصدوم بيرون آوريد، لباس گرم و خشک به وی بپوشانيد. - اگر فرد جوان است با آب 40 درجه سانتيگراد دوش بگيرد، اما در افراد مسن توصيه نمي‌شود چون گرمای ناگهانی، جريان خون پوست را زياد کرده ولي خون‌رساني به مغز و قلب فرد كُند مي‌گردد. - مصدوم را در رختخواب يا جاي گرم بخوابانيد و به او مايعات‌گرم، سوپ يا غذاهای‌پرانرژی مانند شکلات بدهيد تا گرم شود. - مصدوم را در تماس مستقيم با منبع‌گرمايي قرار ندهيد چون اين حرارت می¬تواند باعث سوختگی‌‌اندام وي شود. - اگر در کوهستان هستيد، مصدوم را درون کيسه‌خواب قرار‌دهيد يا در صورت امکان بدن مصدوم را با بدن خود گرم‌کنيد، او را کاملاً بپوشانيد و به داخل پناهگاه انتقال دهيد. - فرد را به آرامی جا به‌جا کنيد، چون ممکن است در موارد شديد، انجام يك حرکت موجب ايست قلبی وي شود.
اخبار > برای وقف ساختمانم؛ هلال احمر بهترین گزینه بود
 


  چاپ        ارسال به دوست

گفت و گوی پیام هلال با خیری که ساختمان 3میلیاردی را وقف جمعیت کرد

برای وقف ساختمانم؛ هلال احمر بهترین گزینه بود

«تک‌خوری و خودخواهی ممنوع» این شعار حاج احمدرضا جمشیدی است که حاصل تلاش‌ها و زحمت‌های چند ده ساله‌اش در حجره و بازار را با مردم سرزمینش تقسیم کرده است.

مریم طالبی: «تک‌خوری و خودخواهی ممنوع» این شعار حاج احمدرضا جمشیدی است که حاصل تلاش‌ها و زحمت‌های چند ده ساله‌اش در حجره و بازار را با مردم سرزمینش تقسیم کرده است. او 74 سال دارد و تاکنون میلیاردها تومان از دارایی‌اش را صرف امور خیر کرده است.

او اخیرا هم یک ساختمان سه میلیارد تومانی را وقف فعالیت‌های خیرخواهانه هلال‌احمر کرده تا این ساختمان به درمانگاه تبدیل شود. پیرمرد خیر ما سابقه فعالیت داوطلبانه در هلال‌احمر را هم دارد و به قول خودش با تحقیق و آگاهی، ساختمانش را وقف اهداف بشردوستانه جمعیت هلال‌احمر کرده است.

حاج احمدرضا، هفت دختر و چهار پسر دارد که یکی از این چهار پسرش در جریان جنگ تحمیلی، مفقودالاثر شده است. حاج احمدرضا معتقد است، فقط به‌خاطر عنایت و اراده خداست که او می‌تواند به کسی کمک کند و در این مسیر قدم بردارد.

او از انگیزه‌ها و همینطور نگرانی‌هایش برای وقف اموالش برایمان می‌گوید، از اینکه چطور به هلال‌احمر اعتماد کرده و اینکه چرا به اهداف بشردوستانه جمعیت، ایمان قلبی دارد. گفت‌وگو با این این خیر اهل شهرستان پارسان استان چهارمحال و بختیاری را در ادامه می‌خوانید.

* چطور شد که به فکر افتادید مکانی را وقف فعالیت‌های بشردوستانه هلال‌احمر کنید؟ 

تقریبا از دو سال پیش بود که به فکر وقف ساختمانم به یک مرکز مطمئن افتادم، چون تصمیم داشتم این ساختمان را به یاد عباس جمشیدی، پسرم که در جبهه مفقودالاثر شده است، وقف کنم. مدت‌ها جست‌وجو کردم که مرکز مطمئنی بیابم تا با تبدیل این ساختمان به درمانگاه، به مردم شهرستان پارسان استان چهارمحال ‌و بختیاری کمک کنم.

طی جلسات متعدد با افراد نیکوکار، بالاخره به این نتیجه رسیدم که این ساختمان را به جمعیت هلال‌احمر واگذار کنم. در تحقیقاتم به این نتیجه رسیدم که هلال‌احمر یکی از بهترین گزینه‌ها برای وقف است.

* چه شد که به این نتیجه رسیدید که هلال‌احمر یکی از بهترین گزینه‌ها برای وقف است؟

من از قبل در جمعیت فعالیت می‌کردم، بنابراین از صمیم قلب به این نهادمردمی و خط‌مشی آن ایمان داشتم. نیت کرده بودم این ساختمان را به نام پسر شهیدم وقف کنم و پس از پرس و جوهای فراوان به این نتیجه رسیدم که بهترین انتخاب این است که این ساختمان به درمانگاهی مجهز تبدیل شود تا از طریق آن به مردم این منطقه خدمت‌رسانی کرد. من معتقدم پا گذاشتن در این مسیر، توفیق می‌خواهد و البته خواست و اراده خدا اولین لازمه حرکت در این مسیر است.

* پس قبل از وقف هم با هلال‌احمر آشنا بودید؟

بله. پیش از اینها در فعالیت‌های داوطلبانه جمعیت هرازگاهی حضور داشتم. در حال حاضر هم به فعالیت‌های خیرخواهانه و کمک به همنوعانم مشغول هستم. گاهی به‌عنوان یک واسطه، کالاهای موردنیاز محرومان را تامین کرده و به دستشان می رسانیم. به این امید که اینها توشه‌ای برای آخرتمان باشد.

* ارزش ریالی ساختمانی که وقف کرده‌اید، چقدر است؟

این ساختمان سه طبقه که با متراژ هزار متر زیربنا و ارزش ریالی حدود سه میلیارد تومان در اختیار جمعیت هلال‌احمر قرار گرفته، در مرکز شهرستان پارسان استان چهارمحال و بختیاری واقع شده که دسترسی مردم به آن به آسانی انجام می‌شود. این ساختمان از پنج واحد با تمام امکانات زیربنایی در اختیار جمعیت قرارگرفته است.

* گفتید قرار شده این ساختمان به یک درمانگاه تبدیل شود. چه مقدار از کار پیش رفته است؟

من حدود سه ماه پیش این ساختمان را تخلیه و در اختیار هلال‌احمر قرار دادم. به زحمتکشان جمعیت تاکید کردم که اگر تا سه، چهار ماه دیگر این ساختمان را تجهیز نکنید، از تصمیمم منصرف خواهم شد. خدا را شکر حدود 20 روز است که یک طبقه از این ساختمان راه‌اندازی و به تجهیزات فیزیوتراپی تجهیز شده است. دو طبقه دیگر هم قرار است به‌زودی به‌طور کامل افتتاح شود که این درمانگاه در اختیار مردم این شهرستان قرار بگیرد. 

دلیل تاکید من برای اینکه این ساختمان سریعا مجهز شود، هرگز به خاطر پول یا زمین نبود، بلکه مایل بودم هرچه سریع‌تر مردم بتوانند از آن استفاده کنند تا شاید دعای خیری بدرقه روح پسرم باشد. به آنها گفته بودم اگر این ساختمان در اختیار مردم قرار گیرد، برای من به اندازه یک چوب کبریت هم ارزش مالی ندارد، اما اگر قرار باشد در افتتاح و تجهیز آن کوتاهی شود، برایم بسیار سنگین خواهد بود، چراکه با زحمت و تلاش فراوان توانسته‌ام این زمین را خریداری کنم، پس برایم ارزشمند است.

* غیر از موقوفه‌تان در جمعیت هلال‌احمر، وقف دیگری هم داشته‌اید؟

بله. در سال‌های گذشته چند مورد وقف دیگر هم داشته‌ام. پنج هزار متر زمین را به حوزه علمیه خواهران هدیه کردم که در حال حاضر دانشجو جذب می‌کند و فعال است. زمین دیگری هم داشتم که در اختیار مدرسه معارف اسلامی قرار دادم که خوشبختانه آن هم به فعالیت خود به‌طور مستمر ادامه می‌دهد. ساختمانی را نیز وقف موسسه خیریه چهارده معصوم کرده‌ام.

* در بین افرادی که دست به انجام فعالیت‌های خیرخواهانه می‌زنند، همواره بحث اعتماد به مرکز یا نهادی که اموالشان را به آن می‌بخشند، وجود دارد. آیا شما با چنین چالشی روبه‌رو بودید؟

همانطور که در ابتدای بحث گفتم، در ابتدا نمی‌دانستم به کدام نهاد باید اعتماد کنم و ساختمانم را در اختیارشان قرار دهم. متاسفانه بسیار شنیده می‌شود که با موقوفات مردم خیرخواه چه می‌کنند. گاهی می‌شنویم که اموال موقوفه به تاراج رفته و هرگز در مسیری که صاحب اصلی اموال در نظر داشته، مصرف نشده است. خوشبختانه به خواست و اراده خداوند متعال، وقف‌هایی که تا به امروز انجام داده‌ام، در مسیر درستی صرف شده و از این بابت خوشحال هستم. بابت زمینی هم که به‌صورت موقوفه در اختیار هلال‌احمر قرار دادم، اطمینان قلبی دارم که در مسیر درستش استفاده می‌شود.

* آیا اتفاق افتاده که خانواده یا آشنایان، شما را برای وقف اموالتان سرزنش کنند؟

خانواده خیر، اما اطرافیان و آشنایان، بله. خانواده و فرزندانم بسیار من را تشویق کردند که در همین مسیر بمانم و اموالم را در اختیار کسانی قرار دهم که به آن نیاز دارند، اما آشنایان من را سرزنش می‌کنند که چطور اعتماد می‌کنی و سرمایه و دارایی‌ات را در اختیار کسانی قرار می‌دهی که آنها را نمی‌شناسی. البته خودم هم گاهی نگران سوءاستفاده‌هایی که در وقف می‌شود، هستم، اما اگر تحقیق و بررسی کنیم که اموالمان را در چه مسیری وقف کنیم، گرفتار خیانت‌ها و سوءاستفاده‌های سودجویان نخواهیم شد.


٠٣:١١ - سه شنبه ٢٦ ارديبهشت ١٣٩٦    /    عدد : ٩٨٨١٠    /    تعداد نمایش : ١٢٦٢


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج