پنج شنبه ٠٣ اسفند ١٣٩٦
اقدامات ايمني قبل از وقوع كولاك و يخبندان - با عايق‌بندي ديوارها، درزگيري‌‌شكاف در و پنجره‌ها، پوشاندن پنجره‌ها با پلاستيك مخصوص و نصب پنجره‌هاي مناسب كولاك، آماده مواجهه با زمستان شويد. - امکانات محل سکونت خود را براي فصل‌ زمستان آماده و مجهز نماييد تا در صورت مواجهه با سرما و ديگر حوادث ثانويه كولاك، آمادگي مقابله داشته باشيد. - استحكام‌بام خانه در برابر وزن‌سنگين برف يا بارش مداوم باران، و كاركرد صحيح خروج آب از ناودان‌ها را بررسي و معايب آنها را رفع‌نماييد. - هنگام سفر در زمستان و احتمال قرار‌گرفتن در شرايط‌جوي نامناسب به جاي پوشيدن لباس سنگين، چند دست لباس مناسب، راحت، سبك و گرم بپوشيد. - وسيله‌نقليه را براي قرار‌گرفتن در شرايط نامساعد جوي، به خوبي بررسي‌نماييد.(روغن‌گيري، فيلتر هوا و سوخت، بخاري، لوله‌هاي‌اگزوز، ترمزها، دنده‌ها، و...) - هنگام سفر در زمستان، به دليل بارش و يخ‌زدگي و لغزندگي جاده‌‌ها لوازم و ابزار اضطراري مانند؛ زنجير‌چرخ به همراه داشته‌باشيد و حتماً در شرايط نامساعد‌جوي از آن استفاده كنيد. - تجهيزات كمكي مثل؛ نمك، زنجير‌چرخ و پارو يا بيلچه (براي آب‌كردن‌يخ‌ جاده، سهولت‌در‌ رفت و آمد و كنار‌زدن ‌برف) را به تجهيزات زمان‌اضطراري وسيله نقليه خود اضافه كنيد. - سوخت مورد‌نياز‌ خودرو براي سفر را به اندازه‌ كافي تأمين نماييد، قطع‌سوخت در شرايط ‌اضطراري و عدم ‌دسترسي ‌آسان به سوخت‌ مناسب، باعث مشكلاتي براي شما خواهد شد. - براي جلوگيري از يخ ‌زدگي لوله‌هاي‌آب، يك‌ماده‌عايق يا چند لايه روزنامه را به دور لوله‌ها بپيچيد. اقدامات ايمني حين ‌و پس از وقوع‌ كولاك و يخبندان - وقتي از چراغ‌نفتي استفاده‌ مي كنيد، هواكش را روشن بگذاريد تا گاز‌سمي در اتاق نماند. - براي حفظ ‌ايمني، در بيرون از محيط اتاق در چراغ نفتي، نفت بريزيد و چراغ را حتماً با فاصله مناسب از اجسام قابل اشتعال قرار‌دهيد. - وقتي برف‌ها را پارو مي‌نماييد، زياد تقلا نكنيد، چون اين كار باعث فشار به قلب و حمله‌قلبي مي‌‌‌شود، اگر پارو كردن برف‌ها ضرورت‌دارد، قبل از شروع براي آمادگي لازم بدن حتماً حركات ‌‌‌‌نرمشي انجام‌دهيد. - براي حفظ سلامتي خود به طور منظم غذاهاي مقوي بخوريد و مايعات‌بدون‌كافئين گرم زياد بنوشيد. - در بيرون از منزل، براي حفظ سلامت و جلوگيري از ورود هواي سرد به ريه‌ها، دهانتان را بپوشانيد. - اگر لباس‌هايتان خيس‌شد، براي حفظ سلامت خود آنها را عوض نماييد. - كرخت‌شدن و رنگ‌‌پريدگي در قسمت انتهايي انگشت‌ها، شصت‌پا، نرمه‌گوش و نوك‌بيني و علايم افت‌شديد‌ دماي بدن و لرزش غير‌قابل ‌كنترل اعضاء، عدم ‌‌‌‌انسجام فكري و رفتاري، بريده‌‌ بريده‌حرف‌زدن، كسالت و خستگي از علايم سرمازدگي است. - مصدوم سرمازده را به مكان‌ گرم انتقال‌‌دهيد، لباس‌هاي خيس را از تنش بيرون‌آوريد، به او پتو بپوشانيد، اگر هوشيار ‌است نوشيدني‌هاي گرم و بدون‌كافئين به وي بخورانيد، فوراً به وي كمك‌هاي پزشكي ارائه دهيد. - در شرايط نامساعد جوي در صورت ضرورت به رانندگي، برنامه‌ي سفر را حتماً با ديگران در ميان بگذاريد، براي حفظ ايمني‌خود در جاده‌‌اصلي رانندگي كنيد و از مسيرميان‌برها استفاده نكنيد. - در صورت توقف ناگهاني در جاده و شرايط بحراني كولاك هوا با پلس راه و نداي امداد(112و 110)تماس‌بگيريد و شرايط و موقعيت دقيق خود را گزارش دهيد. - براي حفظ ‌ايمني در شرايط نامطلوب و بارش‌شديد از خودرو خارج‌نشويد و پياده در برف به راه نيفتيد. - هنگام بارش برف، تشخيص‌فاصله‌ها واقعي نيستند، و يك‌فاصله از ديد‌ ما نزديك، اما در عمل يك پياده‌روي طولاني در برف‌‌‌عميق است، با درايت و دقت بهترين كار را انجام دهيد. - اگر در راه‌ مانديد و ناچار به ماندن ‌در‌خودرو هستيد، براي اين كه گرم بمانيد بخاري و موتور خودرو را هر يك ساعت، حدود ده‌دقيقه روشن كنيد. - اگر شرايط‌جوي نامطلوب و ماندن در بين‌راه خطرساز است، خودرو خود را رها كرده و پياده به راه بيفتيد، البته به شرطي كه كولاك و بوران از شما عبور كرده باشد. آسيب هاي ناشي از سرما سرمازدگی - در دماهاي پايين، يخبندان، برف و کولاک، انتهای اندام‌های بدن مانند نوک انگشتان به دليل دمای پايين يخ‌می¬زند که در موارد شديد می‌تواند باعث از بين‌رفتن دائمی حس و در نهايت منجر به مرگ‌بافت و از بين‌رفتن آن اندام شود. علايم سرمازدگي - از مهم‌ترين علايم سرمازدگي؛ احساس‌ گزگز، سوزش يا درد، سردي‌پوست، رنگ‌پريدگي و بي‌حسي، پوست‌‌براق و تغيير رنگ دادن پوست به رنگ سفيد و سپس لکه‌لکه و در نهايت آبی و تيره شدن (به دليل نرسيدن خون) آن مي‌باشد. نکته مهم هنگام بهبودی در سرمازدگي پوست قرمز، گرم، دردناک و تاول‌دار می‌‌گردد و در صورت از بين رفتن بافت، پوست سياه می‌شود. اقدامات اوليه در سرمازدگي - ابتدا مصدوم را به يك مکان گرم منتقل کنيد، دستکش، حلقه و زيورآلات و لباس‌های تنگ مصدوم را به سرعت بيرون آوريد. - عضو سرمازده را زير بغل خود مصدوم قرار دهيد يا بين دست‌های خود بگيريد تا گرم شود. - به هيچ وجه عضو سرمازده را مالش ندهيد (خطر آسيب بيشتر به عضو) - براي بهبودي‌سريع، عضو را به سرعت گرم نکنيد و آن را روی منبع حرارتی قرار ندهيد. - آب گرم با دمای 40 درجه سانتيگراد فراهم نموده، اندام را در آن بگذاريد سپس آن را خشک کرده، بانداژ کنيد.(لاي انگشت‌ها گاز استريل بگذاريد) - اندام آسيب ديده را بالا نگه‌‌داريد تا تورم آن کم‌شود، برای کاهش‌درد به مصدوم‌هوشيار مسکن بدهيد. - مصدوم را به سرعت به مركز درماني انتقال دهيد. هايپوترمی هايپوترمي کاهش دماي بدن به زير 35 درجه سانتيگراد است، از عمده دلائل بروز هايپوترمي شنا‌کردن در آب‌های سرد، قرار‌گرفتن به مدت طولاني در هواي‌سرد يا ماندن در خانه¬ای با دمای‌پايين در سالخوردگان و نوزاداني كه در هواي سرد پوشش‌کافي و مناسب نداشته‌اند، در معرض اين عارضه قرار‌دارند. - در مصدوم‌ سرمازده علائم؛ لرز، سردي، رنگ‌پريدگي و خشکي پوست، خواب‌آلودگی، اختلال در هوشياري، بي‌تفاوتي و رفتارهای غير منطقي ديده مي‌شود. - تنفس مصدوم‌سرمازده کُند و سطحي، نبض کُند و ضعيف، و در نهايت احتمال ايست‌قلبی مصدوم وجود دارد. اقدامات ضروري براي مصدوم‌دچار‌سرمازدگي - به سرعت لباس‌های خيس را از تن مصدوم بيرون آوريد، لباس گرم و خشک به وی بپوشانيد. - اگر فرد جوان است با آب 40 درجه سانتيگراد دوش بگيرد، اما در افراد مسن توصيه نمي‌شود چون گرمای ناگهانی، جريان خون پوست را زياد کرده ولي خون‌رساني به مغز و قلب فرد كُند مي‌گردد. - مصدوم را در رختخواب يا جاي گرم بخوابانيد و به او مايعات‌گرم، سوپ يا غذاهای‌پرانرژی مانند شکلات بدهيد تا گرم شود. - مصدوم را در تماس مستقيم با منبع‌گرمايي قرار ندهيد چون اين حرارت می¬تواند باعث سوختگی‌‌اندام وي شود. - اگر در کوهستان هستيد، مصدوم را درون کيسه‌خواب قرار‌دهيد يا در صورت امکان بدن مصدوم را با بدن خود گرم‌کنيد، او را کاملاً بپوشانيد و به داخل پناهگاه انتقال دهيد. - فرد را به آرامی جا به‌جا کنيد، چون ممکن است در موارد شديد، انجام يك حرکت موجب ايست قلبی وي شود.
اخبار > در هر خانواده باید یک نفر هایملیخ بلد باشد
 


  چاپ        ارسال به دوست

فرهاد انتظاری، راهکاری ساده اما مطمئن برای به صفر رساندن آمار خفگی در یزد دارد!

در هر خانواده باید یک نفر هایملیخ بلد باشد

فرهاد انتظاری، امدادگر و مربی سی و شش ساله یزدی، از سال 83 به‌طور جدی همکاری‌اش را با جمعیت هلال‌احمر آغاز کرده. او اکثر دوره‌ها را در مدت زمانی کوتاه طی کرده و طبق علاقه‌اش به رشته آوار، فعالیت پررنگ‌تری در این زمینه دارد. 

مهرآذین بشیری راد: فرهاد انتظاری، امدادگر و مربی سی و شش ساله یزدی، از سال 83 به‌طور جدی همکاری‌اش را با جمعیت هلال‌احمر آغاز کرده. او اکثر دوره‌ها را در مدت زمانی کوتاه طی کرده و طبق علاقه‌اش به رشته آوار، فعالیت پررنگ‌تری در این زمینه دارد. این امدادگر پرتلاش و پیگیر که در رشته‌های ارتباطات و مدیریت حج و زیارت تحصیل کرده، از خاطراتش در مربیگری و امدادرسانی می‌گوید. 

 چه شد که با جمعیت آشنا شدید؟

در سال‌های گذشته، جو استان‌ها طوری بود که اگر کسی می‌خواست آموزش کمک‌های اولیه را ببیند فقط می‌توانست به جمعیت هلال‌احمر مراجعه کند. من سال 80 وارد خدمت شدم و من را به‌طور اتفاقی به بهداری فرستادند. چون در آن محیط قرار گرفتم تصمیم گرفتم دوره‌های کمک‌های اولیه، تزریقات، پانسمان و کارهای دیگر را هم ببینم. اینطور شد که به هلال‌احمر رفتم و کلا مسیر زندگی‌ام عوض شد. فرستادن من به بهداری هم ماجرای خودش را داشت. آن زمان من نسبت به قرص‌ها شناخت داشتم و پانسمان کردن را بلد بودم. زمان آموزشی آمدند، گفتند یک مصدوم هست و کسی از بهداری نیست که به او رسیدگی و پانسمانش کند. من رفتم و این کار را انجام دادم. آقای دکتر که این صحنه را دید خوشش آمد و به من گفت وارد بهداری شوم و ماجراهای بعد از آن به وقوع پیوست.

چه دوره‌هایی را گذرانده‌ و چه فعالیت‌هایی را انجام دادید؟

سال 82، 83 وارد سیستم شدم، دوره‌های مقدماتی را گذراندم و بعد دوره تکمیلی را. از آن زمان به بعد در طول سال‌ها دوره‌های تخصصی اسکان، حمایت روانی، تغذیه، آوار، جاده، کوهستان و پیش‌بیمارستانی را گذراندم. سال 88 مربی کمک‌های اولیه شدم و چند روز پیش که داشتم حساب می‌کردم حدودا سه هزار ساعت و به حدود سه تا چهار هزار نفر آموزش داده‌ام که این افراد شامل کارمندان ارگان‌های مختلف از سپاه و بسیج گرفته تا سازمان برق و آب و راه و ترابری و سازمان‌های خصوصی و مردم عادی می‌شود. حدود چهار، پنج سال پیش مربی آوار شدم. چون علاقه خاصی به آوار دارم، این رشته را ادامه دادم و دو سال پیش در مسابقه‌ای که در رشته آوار بین مربیان برگزار می‌شود جزء پنج نفر برتر آوار کشور شدم و الآن هم در حال ساختن سازه آوار هستم. 

 در پایگاه‌های امدادجاده‌ای یا عملیات‌های امدادی هم شرکت کرده‌اید؟

خود شهرستان ما پایگاه ثابت ندارد، تنها زمان پیک کار، مانند ایام عید و روزهای تعطیل در پایگاه‌های امدادجاده‌ای موقت شیفت می‌دهیم.

 از خاطراتتان در جمعیت هلال‌احمر بگویید.

من خودم خبرنگارم. سرپرست روزنامه بودم و کارهای خبری انجام می‌دادم. در آفتاب‌یزد، امین، خبرگزاری آریا و باشگاه خبرنگاران جوان کار کرده‌ام و خودم دیگران را با پرسیدن این سوال که خاطراتتان را بگویید اذیت می‌کردم و هیچ وقت فکر نمی‌کردم روزی خودم با این سوال مواجه شوم! یک خاطره جالبی که دارم این است که یک بار داشتم در کلاسی درس می‌دادم که یکی از شاگردانم گریه کرد. راننده تاکسی بود و من که دلیل گریه‌اش را پرسیدم گفت من مسافری داشتم که داشت چیزی می‌خورد که در گلویش پرید و خفه شد. اگر من این آموزش شما را می‌دانستم این اتفاق نمی‌افتاد. یک خاطره خوب هم دارم. من در یک ارگانی تدریس می‌کردم. سه سال بعد از آن، یکی از شاگردانم در هلال‌احمر جلویم را گرفت و گفت من جان بچه‌ام را مدیون آموزش‌های شما هستم. شما باعث شدید من بتوانم بچه‌ام را نجات بدهم. یک بار هم کل یک ارگان از من تقدیر و تشکر کردند، چون در خود ارگان اتفاقی افتاده بود و توانسته بودند با آموزش‌های من، آن شخص را از مرگ نجات دهند.

نظر خانواده‌تان نسبت به کارهای امدادی شما چیست؟

با اینکه یک دختر یک سال و نیمه دارم، اما چون این کاری است که عاقبتش نجات انسان‌هاست، خانواده هم مشوق من و پشتوانه‌ام هستند؛ هم همسرم و هم پدر و مادرم. از همین حالا هم کاور هلال‌احمر را تن دخترم کردم و او از الآن عضو غنچه‌های هلال است.

 تا به حال کسی را به حضور در جمعیت تشویق کرده‌اید؟

بله، در دوره‌های مقدماتی که تدریس می‌کردم در هر کلاسی خیلی‌ها را به سمت جمعیت می‌آوردم و از دوستان، آشنایان و فامیل هم چند نفر را عضو هلال‌احمر کرده‌ام.

به نظر شما برای جذب مردم به سمت هلال‌احمر و اساسا کارهای عام‌المنفعه باید چه کاری انجام داد؟

من در کلاس‌هایم یک چیز می‌گویم و آن اینکه اگر در هر خانواده یزدی یک نفر مانور هایملیخ را بلد باشد هیچ کس در یزد خفه نمی‌شود! انسدادها به خاطر بسته‌شدن راه هواست و با یک فشار به سینه درست می‌شود. به من می‌گویند چرا اینها را به مردم یاد نمی‌دهند؟ چرا صدا و سیما آموزش نمی‌دهد. فاصله بین مرگ و زندگی یک چشم به‌هم زدن است. اگر آگاهی مردم به کمک‌های اولیه زیاد شود، خیلی‌ها از مرگ نجات پیدا می‌کنند. اگر مردم آموزش ببینند و در زمان‌های طلایی آموزش‌ها را اجرا کنند، می‌توانند مفید باشند و کسی را به‌راحتی از مرگ نجات دهند.

 تا به حال شده در زندگی خودتان از دانسته‌هایتان بهره‌ببرید؟

بله! خودم یک بار در ماشین دچار سوختگی شدید شدم و در آن لحظه  هیچ‌کس نبود که به دادم برسد. خودم سریع پوستم را خنک کردم و به خودم کمک کردم. یک بار هم دخترعمویم در روستا دچار حادثه شده بود. دستش خونریزی شدید داشت و همه هم ترسیده بودند که من توانستم به او کمک کنم که در شوک نرود و دچار مرگ مغزی نشود.

به نظر شما برای پیشرفت جمعیت هلال‌احمر باید چه کاری انجام داد؟

من که در سایت‌ها و کانال‌ها، با امدادگران کل کشور در ارتباط هستم. به نظرم اگر به دوستان امدادگر در کل کشور اهمیت بیشتری بدهند و جوانانی که زمان گذاشته‌اند و در جمعیت مانده‌اند را جذب کنند و نگه‌دارند و از آنها استفاده کنند خیلی خوب می‌شود. 


٠٢:٢٠ - چهارشنبه ٢٧ ارديبهشت ١٣٩٦    /    عدد : ٩٨٨٣٢    /    تعداد نمایش : ١٣٩٢


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج