يکشنبه ٠٦ اسفند ١٣٩٦
اقدامات ايمني قبل از وقوع كولاك و يخبندان - با عايق‌بندي ديوارها، درزگيري‌‌شكاف در و پنجره‌ها، پوشاندن پنجره‌ها با پلاستيك مخصوص و نصب پنجره‌هاي مناسب كولاك، آماده مواجهه با زمستان شويد. - امکانات محل سکونت خود را براي فصل‌ زمستان آماده و مجهز نماييد تا در صورت مواجهه با سرما و ديگر حوادث ثانويه كولاك، آمادگي مقابله داشته باشيد. - استحكام‌بام خانه در برابر وزن‌سنگين برف يا بارش مداوم باران، و كاركرد صحيح خروج آب از ناودان‌ها را بررسي و معايب آنها را رفع‌نماييد. - هنگام سفر در زمستان و احتمال قرار‌گرفتن در شرايط‌جوي نامناسب به جاي پوشيدن لباس سنگين، چند دست لباس مناسب، راحت، سبك و گرم بپوشيد. - وسيله‌نقليه را براي قرار‌گرفتن در شرايط نامساعد جوي، به خوبي بررسي‌نماييد.(روغن‌گيري، فيلتر هوا و سوخت، بخاري، لوله‌هاي‌اگزوز، ترمزها، دنده‌ها، و...) - هنگام سفر در زمستان، به دليل بارش و يخ‌زدگي و لغزندگي جاده‌‌ها لوازم و ابزار اضطراري مانند؛ زنجير‌چرخ به همراه داشته‌باشيد و حتماً در شرايط نامساعد‌جوي از آن استفاده كنيد. - تجهيزات كمكي مثل؛ نمك، زنجير‌چرخ و پارو يا بيلچه (براي آب‌كردن‌يخ‌ جاده، سهولت‌در‌ رفت و آمد و كنار‌زدن ‌برف) را به تجهيزات زمان‌اضطراري وسيله نقليه خود اضافه كنيد. - سوخت مورد‌نياز‌ خودرو براي سفر را به اندازه‌ كافي تأمين نماييد، قطع‌سوخت در شرايط ‌اضطراري و عدم ‌دسترسي ‌آسان به سوخت‌ مناسب، باعث مشكلاتي براي شما خواهد شد. - براي جلوگيري از يخ ‌زدگي لوله‌هاي‌آب، يك‌ماده‌عايق يا چند لايه روزنامه را به دور لوله‌ها بپيچيد. اقدامات ايمني حين ‌و پس از وقوع‌ كولاك و يخبندان - وقتي از چراغ‌نفتي استفاده‌ مي كنيد، هواكش را روشن بگذاريد تا گاز‌سمي در اتاق نماند. - براي حفظ ‌ايمني، در بيرون از محيط اتاق در چراغ نفتي، نفت بريزيد و چراغ را حتماً با فاصله مناسب از اجسام قابل اشتعال قرار‌دهيد. - وقتي برف‌ها را پارو مي‌نماييد، زياد تقلا نكنيد، چون اين كار باعث فشار به قلب و حمله‌قلبي مي‌‌‌شود، اگر پارو كردن برف‌ها ضرورت‌دارد، قبل از شروع براي آمادگي لازم بدن حتماً حركات ‌‌‌‌نرمشي انجام‌دهيد. - براي حفظ سلامتي خود به طور منظم غذاهاي مقوي بخوريد و مايعات‌بدون‌كافئين گرم زياد بنوشيد. - در بيرون از منزل، براي حفظ سلامت و جلوگيري از ورود هواي سرد به ريه‌ها، دهانتان را بپوشانيد. - اگر لباس‌هايتان خيس‌شد، براي حفظ سلامت خود آنها را عوض نماييد. - كرخت‌شدن و رنگ‌‌پريدگي در قسمت انتهايي انگشت‌ها، شصت‌پا، نرمه‌گوش و نوك‌بيني و علايم افت‌شديد‌ دماي بدن و لرزش غير‌قابل ‌كنترل اعضاء، عدم ‌‌‌‌انسجام فكري و رفتاري، بريده‌‌ بريده‌حرف‌زدن، كسالت و خستگي از علايم سرمازدگي است. - مصدوم سرمازده را به مكان‌ گرم انتقال‌‌دهيد، لباس‌هاي خيس را از تنش بيرون‌آوريد، به او پتو بپوشانيد، اگر هوشيار ‌است نوشيدني‌هاي گرم و بدون‌كافئين به وي بخورانيد، فوراً به وي كمك‌هاي پزشكي ارائه دهيد. - در شرايط نامساعد جوي در صورت ضرورت به رانندگي، برنامه‌ي سفر را حتماً با ديگران در ميان بگذاريد، براي حفظ ايمني‌خود در جاده‌‌اصلي رانندگي كنيد و از مسيرميان‌برها استفاده نكنيد. - در صورت توقف ناگهاني در جاده و شرايط بحراني كولاك هوا با پلس راه و نداي امداد(112و 110)تماس‌بگيريد و شرايط و موقعيت دقيق خود را گزارش دهيد. - براي حفظ ‌ايمني در شرايط نامطلوب و بارش‌شديد از خودرو خارج‌نشويد و پياده در برف به راه نيفتيد. - هنگام بارش برف، تشخيص‌فاصله‌ها واقعي نيستند، و يك‌فاصله از ديد‌ ما نزديك، اما در عمل يك پياده‌روي طولاني در برف‌‌‌عميق است، با درايت و دقت بهترين كار را انجام دهيد. - اگر در راه‌ مانديد و ناچار به ماندن ‌در‌خودرو هستيد، براي اين كه گرم بمانيد بخاري و موتور خودرو را هر يك ساعت، حدود ده‌دقيقه روشن كنيد. - اگر شرايط‌جوي نامطلوب و ماندن در بين‌راه خطرساز است، خودرو خود را رها كرده و پياده به راه بيفتيد، البته به شرطي كه كولاك و بوران از شما عبور كرده باشد. آسيب هاي ناشي از سرما سرمازدگی - در دماهاي پايين، يخبندان، برف و کولاک، انتهای اندام‌های بدن مانند نوک انگشتان به دليل دمای پايين يخ‌می¬زند که در موارد شديد می‌تواند باعث از بين‌رفتن دائمی حس و در نهايت منجر به مرگ‌بافت و از بين‌رفتن آن اندام شود. علايم سرمازدگي - از مهم‌ترين علايم سرمازدگي؛ احساس‌ گزگز، سوزش يا درد، سردي‌پوست، رنگ‌پريدگي و بي‌حسي، پوست‌‌براق و تغيير رنگ دادن پوست به رنگ سفيد و سپس لکه‌لکه و در نهايت آبی و تيره شدن (به دليل نرسيدن خون) آن مي‌باشد. نکته مهم هنگام بهبودی در سرمازدگي پوست قرمز، گرم، دردناک و تاول‌دار می‌‌گردد و در صورت از بين رفتن بافت، پوست سياه می‌شود. اقدامات اوليه در سرمازدگي - ابتدا مصدوم را به يك مکان گرم منتقل کنيد، دستکش، حلقه و زيورآلات و لباس‌های تنگ مصدوم را به سرعت بيرون آوريد. - عضو سرمازده را زير بغل خود مصدوم قرار دهيد يا بين دست‌های خود بگيريد تا گرم شود. - به هيچ وجه عضو سرمازده را مالش ندهيد (خطر آسيب بيشتر به عضو) - براي بهبودي‌سريع، عضو را به سرعت گرم نکنيد و آن را روی منبع حرارتی قرار ندهيد. - آب گرم با دمای 40 درجه سانتيگراد فراهم نموده، اندام را در آن بگذاريد سپس آن را خشک کرده، بانداژ کنيد.(لاي انگشت‌ها گاز استريل بگذاريد) - اندام آسيب ديده را بالا نگه‌‌داريد تا تورم آن کم‌شود، برای کاهش‌درد به مصدوم‌هوشيار مسکن بدهيد. - مصدوم را به سرعت به مركز درماني انتقال دهيد. هايپوترمی هايپوترمي کاهش دماي بدن به زير 35 درجه سانتيگراد است، از عمده دلائل بروز هايپوترمي شنا‌کردن در آب‌های سرد، قرار‌گرفتن به مدت طولاني در هواي‌سرد يا ماندن در خانه¬ای با دمای‌پايين در سالخوردگان و نوزاداني كه در هواي سرد پوشش‌کافي و مناسب نداشته‌اند، در معرض اين عارضه قرار‌دارند. - در مصدوم‌ سرمازده علائم؛ لرز، سردي، رنگ‌پريدگي و خشکي پوست، خواب‌آلودگی، اختلال در هوشياري، بي‌تفاوتي و رفتارهای غير منطقي ديده مي‌شود. - تنفس مصدوم‌سرمازده کُند و سطحي، نبض کُند و ضعيف، و در نهايت احتمال ايست‌قلبی مصدوم وجود دارد. اقدامات ضروري براي مصدوم‌دچار‌سرمازدگي - به سرعت لباس‌های خيس را از تن مصدوم بيرون آوريد، لباس گرم و خشک به وی بپوشانيد. - اگر فرد جوان است با آب 40 درجه سانتيگراد دوش بگيرد، اما در افراد مسن توصيه نمي‌شود چون گرمای ناگهانی، جريان خون پوست را زياد کرده ولي خون‌رساني به مغز و قلب فرد كُند مي‌گردد. - مصدوم را در رختخواب يا جاي گرم بخوابانيد و به او مايعات‌گرم، سوپ يا غذاهای‌پرانرژی مانند شکلات بدهيد تا گرم شود. - مصدوم را در تماس مستقيم با منبع‌گرمايي قرار ندهيد چون اين حرارت می¬تواند باعث سوختگی‌‌اندام وي شود. - اگر در کوهستان هستيد، مصدوم را درون کيسه‌خواب قرار‌دهيد يا در صورت امکان بدن مصدوم را با بدن خود گرم‌کنيد، او را کاملاً بپوشانيد و به داخل پناهگاه انتقال دهيد. - فرد را به آرامی جا به‌جا کنيد، چون ممکن است در موارد شديد، انجام يك حرکت موجب ايست قلبی وي شود.
اخبار > بنگرید این صاحب آواز کیست؟
 


  چاپ        ارسال به دوست

بنگرید این صاحب آواز کیست؟

راهپیمایی اربعین دارای آدابی شده است که زمینه‌های وحدت ابنای بشری را بیش از پیش گسترش می‌دهد؛ فراموش‌کردن نژاد، زبان و رنگ در مسیر راهپیمایی هویت سالکان را دگرگون کرده و درسنامه‌ای برای گروه‌های مختلف در ابعاد زندگی اجتماعی آنان شده است.
علی‌اصغر پیوندی رئیس جمعیت هلال‌احمر/جابر ١٦ساله بود که با رسول‌الله(ص) بیعت کرد. در هنگام وقوع حادثه کربلا، جابر‌بن‌عبدالله انصاری پیرمردی سالخورده و نابینا بود و شاید دلیل نبودش در همراهی آن منادی که می‌گفت «اگر دین ندارید، لااقل آزاده باشید» همین معلولیت بود؛ اما هر کسی در هر مقطعی از تاریخ که شده، رسالتی دارد که اگر درست آن را به انجام رساند، اوج وظیفه انسانی‌اش محسوب می‌شود و صحابه پیامبر در اربعین شهادت امام‌حسین(ع) خود را به او رسانید تا رسالتش را ادا کند! جابر به همراه عطیه عوفی برای زیارت امام حسین(ع) به کربلا شتافت و نخستین زائر آن امام بود تا بنیانگذار حرکتی باشد که تأثیر تحولی آن را در قرن‌ها بعد می‌توان دید. بنا به گفته مقام معظم رهبری «شروع جاذبه مغناطیسی حسینی در همین روز اربعین است؛ جابربن عبدالله را از مدینه بلند می‌کند و به کربلا می‌کشد، این‌‌ همان مغناطیسی است که امروز هم با گذشت قرن‌های متمادی در دل من و شما هست.» آری جابر‌بن‌عبدالله انصاری بیستم ماه صفر، درست چهل روز بعد از شهادت امام وارد کربلا شد و سنت زیارت اربعین امام به دست او تأسیس شد. او نغمه‌سرای عشق اهل ‌بیت و نوحه‌سرای ماتم حسینی شد؛ اما آنچه جابر آغاز کرد امروز تبدیل به بزرگترین راهپیمایی و اجتماع مسالمت‌آمیز مذهبی و تعظیم در مقابل عظمت ایثار و از خودگذشتگی اولیاء‌الله شده است.
امروز مسیر طولانی نجف تا کربلا مملو از جمعیت، موکب، خدمت‌رسانی و ارایه صدها خدمت فرهنگی، اجتماعی، بهداشتی و امدادی شده است. راهپیمایی اربعین دارای آدابی شده است که زمینه‌های وحدت ابنای بشری را بیش از پیش گسترش می‌دهد؛ فراموش‌کردن نژاد، زبان و رنگ در مسیر راهپیمایی هویت سالکان را دگرگون کرده و درسنامه‌ای برای گروه‌های مختلف در ابعاد زندگی اجتماعی آنان شده است. تو گویی ایثار حسین(ع) نه قرن‌ها پیشتر که هم اینک در شرف وقوع است و عطش زوارش به استغاثه‌ای درونی می‌ماند که از ازل در وجود هر آدمی به ودیعه نهاده شده است تا در این روز سیراب از چشمه خونی شود که در تمام زمان‌ها می‌جوشد؛ چرا که هر روزی عاشورا و هر مکانی کربلاست؛ اگر حق‌جو باشی، در این میان رجوع به کربلا نماد و تاکیدی از ستیز دایمی بشریت با شر و باطل و ظلم و تبعیض است.

 بُعد دیگر پیاده‌روی اربعین رفتار میهمان و احترام به میزبان است. آنان که در خانه‌ها را گشاده‌اند و آنان که با سلام وارد می‌شوند و بی‌توشه و سرپناه نمی‌مانند. این سفر ابعاد دیگری نیز دارد که چون خود آدمی راهی نشود، نخواهد دانست و نخواهد آموخت. این طریق عرفانی رهرو می‌طلبد و از همین رو است که ‌سال به ‌سال بر دامنه مشتاقانش افزوده می‌شود. پاهای برهنه زخمی و دهان تشنه و شلاق آفتاب را چیزی جز ذکر حسین(ع) و تفکر و تأمل در دلدادگی میان خالق و مخلوق التیام نمی‌بخشد. جالب این‌که رهروان این مسیر به انتخاب خود و آزادانه و داوطلبانه برای ریاضتی آگاهانه و سلوکی عاشقانه گام برداشته و همین بر غنای این مراسم افزوده و خصلت‌های انسانی و اخلاقی و نوعدوستانه را بارور می‌سازد. وقتی بار دیگری را که از پای افتاده بردوش می‌کشی یا از آذوقه خود به کسی که ضعف بر او مستولی‌شده می‌دهی یا پای آبله آن دیگری را که نمی‌شناسی تیمار می‌کنی یا ماسک خود را به خانواده‌ای می‌بخشی یا لبخندی نثار زائری می‌کنی که تاییدی بر تداوم راه او است، بار دیگر به ذات اصیل انسانی خود بازمی‌گردی. این تکامل اخلاقی آن‌جا جالب‌تر می‌شود که حتی تألم انسانی را در دوردست‌هایی که نمی‌بینی، تاب نمی‌آوری و آنچه در جیب داری در مبادی خروجی از کشور نثار آوارگان روهینگیایی می‌کنی، با قناعت وعده‌های غذايی گرم خود را در جهت همدردی با ایشان می‌کاهی و به گونه‌ای رفتار می‌کنی که گویی با آن دیگران، تنی واحدی. این درجه از خلوص و ایثار خودخواسته در سفری در غربت مثال‌زدنی و ستودنی است. یعنی هنوز به مقصد نرسیده به مقصود رسیده‌ای. یعنی داوطلب یک زندگی بهتر شده‌ای و با ابزارهای دسترسی بدان دست پیدا کرده‌ای.


امروزه گویی مودت و محبت شهدای کربلا اسباب جهانی‌سازی اربعین شده است؛ چرا که نظام هستی بر پایه حب و دوستی بنا نهاده شده و اربعین نیز بر اساس مودت شهدا به این سطح از شور و اقبال عمومی و جهانی رسیده است. در سال‌های اخیر، جمعیت حاضر در مراسم سوگواری اربعین در عراق در صدر بزرگترین مراسم مذهبی و عرفانی جهان قرار دارد؛ جمعیتی بالغ بر ٢٠‌میلیون زائر. اغلب زائران مسیرِ نجف به کربلا به طول ۸۰کیلومتر را پیاده، در مدت سه روز طی می‌کنند تا میراث معنوی حسینی را پاس دارند، به خود آیند و از غیر ببرند و متصل به ذات حق شوند. بر این جمعیت باید تعداد افراد و خادمانی که بی‌مزد و منت از موطن تا مقصد در خدمت زوار هستند را افزود. همه‌ ساله در مسیر راهپیمایی مکان‌هایی با نام موکب (هیأت عزاداری) به‌ صورت مردمی و خودجوش برپا می‌شود. در این موکب‌ها خدمات و امکانات بهداشتی و رفاهی به صورت رایگان به زائران ارایه می‌شود. تعداد این موکب‌ها در سال‌های پیش، بیش از ۷۰۰۰ اعلام شده است. نمونه سالم و درخشان آن حضور داوطلبان هلال‌احمر در خدمات‌رسانی به زوار اربعین است. آنان تن و جان را نذر قدم حسینیان کرده و هر‌ سال بیشتر از قبل به نیازهای جسمی و روحی سالکان این طریق می‌پردازند؛ اجر آنان جز دعای خیر سالکان و ذخیره‌ای معنوی نیست.


این احساس نسبت به امام حسین(ع) حاکی ازشناخت روزافزون مردم است. مگر نه این است که شور و جنون و عشق در اثر شناخت حاصل می‌شود. ریشه آداب و رسوم، برآورده‌سازی نوعی احساسات و عواطف است که براساس نوعی شناخت شکل گرفته، شکوفا می‌شود و زمینه آن شناخت در فطرت آدمی وجود دارد؛ انسان فطرتا طالب کمال و فضیلت انسانی است. برای رسیدن به آن کمال عواملی موثر است و افرادی زمینه را فراهم کرده‌اند که ما را به کمال برسانند. ما از آن‌جا که کمال خود را دوست داریم، به کسی که سبب‌شده تا زمینه رسیدن به کمال برای ما فراهم شود نیز محبت می‌ورزیم و در اثر دوست‌داشتن او، هر چه که ما را به او نزدیک کند نیز دوست داریم؛ از همین روی است که حسین و عاشورای کربلا هر دو ابزار کمال ما هستند.


ساده‌تر این‌که آداب و رسوم اربعین و این پیاده‌روی عظیم انسانی، مقوله‌ای فرهنگی است، از احساسات و عواطف انسان برخاسته و باید در چارچوب راهنمایی‌های عقل و دین به کمال برسد. برای همین هم این اجتماع بزرگ مانور و رژه عظیمی در راستای تبری‌جستن از اقدامات ضد بشری متحجران است؛ ضمن آن‌که از سویی اعلام صریح وفاداری و علاقه شدید محبان و ارادتمندان به ساحت مقدس سیدالشهدا(ع) است. این راهپیمایی اعلامیه حقوق بشر اسلامی است. مانیفست رهایی و آزادگی است. تلنگری بر وجدان بشری برای مطالبه‌گری و حق‌محوری است. آوازی است جهانی.


٠٧:٣١ - چهارشنبه ١٧ آبان ١٣٩٦    /    عدد : ١٠٢٨٠٠    /    تعداد نمایش : ١٥٢٧


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج