به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جمعیت هلال احمر؛ عقرب‌ها اغلب در مناطق خشک و گرمسیری، به ویژه زیر سنگ‌ها، تنه یا پوست درختان زندگی می‌کنند و در زمان کمپ زدن یا پیاده‌روی در طبیعت، احتمال گزیدگی بیشتر است. نیش عقرب معمولاً دردناک است اما به ندرت تهدیدکننده زندگی بوده و بیشتر برای کودکان خردسال و سالمندان عوارض دارد. از علائم عقرب‌گزیدگی می‌توان به تورم، درد، بی‌حسی، سوزن‌سوزن شدن، انقباض عضلانی و تپش قلب اشاره کرد. در کودکان، نشانه‌هایی مانند بی‌قراری، حرکات غیرارادی چشم‌ها، تعریق و افزایش فشار خون نیز ممکن است بروز کند. در صورت عقرب‌گزیدگی، باید محل حادثه را بررسی کرده، محل نیش را با آب و صابون شست‌وشو داده، عضو را بی‌حرکت نگه داشت و از برش یا مکش زخم خودداری کرد. خارج کردن زیورآلات و حفظ آرامش فرد نیز اهمیت دارد. در صورت مشاهده علائم حساسیت یا درگیری کودکان و سالمندان، تماس با اورژانس ضروری است.

در مورد مارگزیدگی، باید هر مورد را سمی فرض کرد مگر خلاف آن ثابت شود. مارهای سمی معمولاً دندان‌های نیش بلند، مردمک باریک و سر مثلثی دارند. علائم مارگزیدگی شامل درد، تورم، خونریزی، اختلالات عصبی، تهوع، سرگیجه، تعریق و تنگی نفس است. پس از مارگزیدگی، مصدوم باید استراحت کند، اندام بی‌حرکت و هم‌سطح بدن قرار گیرد و از هرگونه برش، مکش یا کمپرس سرد پرهیز شود. همچنین خارج کردن زیورآلات و پرهیز از خوردن و آشامیدن توصیه می‌شود.

برای پیشگیری از این حوادث در پیاده‌روی اربعین، پوشیدن لباس آستین‌بلند و شلوار، بررسی محل استراحت و کفش‌ها، تکان دادن لباس و کوله قبل از استفاده، دوری از انبوه سنگ و چوب، خودداری از فرو بردن دست بدون محافظ در مکان‌های نامشخص، راه نرفتن پابرهنه به ویژه شب‌ها و استفاده از تخت‌های بلند برای خوابیدن پیشنهاد می‌شود. همچنین پیش از خواب، اسپری دافع حشرات در اطراف بستر می‌تواند مفید باشد.