اطلاعیه آموزشی شماره ۸۶؛ مراقبتهای پس از انفجار (تشخیص آسیب گوش)
مراقبتهای پس از انفجار نقش مهمی در جلوگیری از صدمات مضاعف در آسیب دیدگان از حملات دارد. در این میان تشخیص آسیب گوش میتواند مانع از تبعات آتی شود.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جمعیت هلال احمر؛ مراقبتهای پس از انفجار نقش مهمی در جلوگیری از صدمات مضاعف در آسیب دیدگان از حملات دارد. در این میان تشخیص آسیب گوش میتواند مانع از تبعات آتی شود.
چکلیست علائم هشداردهنده به شرح زیر است: علامت: خونریزی از گوش، علت پارگی پرده گوش، وضعیت: خطرناک.
علامت: خروج مایع شفاف از گوش، علت، نشت مایع مغزی-نخاعی، وضعیت: بسیار خطرناک.
علامت: کاهش شنوایی ناگهانی، علت: آسیب گوش داخلی، وضعیت خطر متوسط.
علامت: سرگیجه و عدم تعادل علت: آسیب گوش داخلی وضعیت: خطر متوسط
علامت: وزوز گوش (سوت کشیدن) علت: آسیب سلولهای مویی وضعیت: خطر کم.
علامت: درد گوش بدون خونریزی علت: فشار یا التهاب، وضعیت: کم خطر.
یادآوری مهم: قانون ۳-۳-۳ برای مصدومان شنوایی باید در نظر گرفته شود. ۳ ثانیه اول: شناسایی نشانههای خطرناک (خونریزی، بیهوشی) ۳ دقیقه: انتقال به منطقه امن و گرم نگهداشتن مصدوم، بانداژ شل بسته شود. ۳ ساعت: انتقال به مرکز درمانی تخصصی در کمتر از این مدت باید انجام شود.
نبایدهای ممنوعه پس از انفجار: هرگز از گوشپاککن استفاده نکنید (ممکن است پرده آسیبدیده را پارهتر کند).
هرگز در گوش قطره نریزید (مگر تحت نظر پزشک). هرگز برای تست شنوایی صدای بلند ایجاد نکنید (ممکن است آسیب را تشدید کند).