این بانوی امدادگر به یکی از تاثیرگذارترین خدماتش اشاره می‌کند و ادامه‌ می‌دهد: «یکی از بهترین خاطرات من مربوط به زمانی است که در طرح یاس یا همان طرح ویژه دختران کمیته امداد شرکت کردم. آنجا یک تاثیرگذاری خوب در آموزش‌هایم دیدم. یکی از دختران طرح یاس خاطراتی نوشته بود که این خاطرات او چاپ شد. وقتی کتابش را خواندم، به صورت اتفاقی متوجه شدم آن دختر به یکی از خاطرات من در کلاس آموزشی‌ام اشاره کرده بود. او در کلاس من خاطره‌ای شنیده بود که تاثیرگذاری زیادی برایش داشت. تا جایی که در کتابش به آن اشاره کرده بود. آن زمان من در کلاسم به ماجرای سکته قلبی پدربزرگم اشاره کرده بودم. پدربزرگم در منزل ما فوت کرد. پدر و عموهای من زمانیکه او حالش بد شد، نتوانستند، اقدامات درست را برای او انجام دهند. پدربزرگم فوت کرد و من ١٠ سال غم پشت چشم پدرم را می‌دیدم. سال‌ها بعد که با هلال آشنا شدم متوجه شدم، اگر پدرم این آموزش‌ها را دیده بود، شاید١٠سال کمتر رنج می‌کشید. شاید می‌توانست به پدربزرگم کمک کند. آنجا فهمیدم چقدر برای من مهم است که این آموزش‌ها را رواج دهم. من این داستان را برای بچه‌های طرح یاس تعریف کردم و وقتی آن را در کتاب آن دختر دیدم، خیلی خوشحال شدم که توانستم تا این حد تاثیرگذار باشم. اینکه یک جرقه را در یک نفر ایجاد کردم تا در این مسیر بشردوستی گام بردارد، باعث شد تمام خستگی‌های این سال‌ها از بین برود.»