داوطلبان جمعیت هلال‌احمر که خیلی‌هایشان از سن‌وسال کم وارد وادی فعالیت‌های داوطلبانه آن هم زیر پرچم سفید و سرخ هلال‌احمر شده‌اند، حتی وقتی بازنشسته هم می‌شوند، دل از این جمعیت و فعالیت‌های داوطلبانه نمی‌توانند بکنند و سعی می‌کنند با تجاربی که در طول خدمت‌شان در این جمعیت اندوخته‌اند، در خدمت هلال‌احمر باشند. یکی مربی می‌شود و فعالیت‌های آموزشی را دنبال می‌کند، یکی همیار می‌شود و در ماموریت‌های اجتماعی پای کار است، یکی هم مثل محمود رمضانیان آستین بالا می‌زند و با تعمیر لوازم آموزشی امدادونجات تلاش می‌کند هم تحریم‌های ظالمانه علیه ایران را دور بزند، هم نیاز موجود در حوزه آموزش امدادونجات را با تعمیر اساسی این تجهیزات مرتفع کند. این هلال‌احمری خوش‌فکر و با انگیزه که بعد از ٤٢سال زندگی زیر پرچم هلال‌احمر هنوز نتوانسته بی‌خیال این مجموعه شود، با تعمیر مانکن‌های سی‌پی‌آر قدیمی هم از خروج ارز از کشور جلوگیری کرده، هم به نفع هلال‌احمر کار کرده است.

 دور زدن تحریم‌های آمریکا و به رخ کشیدن توانایی‌های ایران و ایرانی در حوزه‌های مختلف را سال‌های سال است که هر بار به طریقی شاهدیم. اما محمود رمضانیان ثابت کرد برای انجام این کار نه به پول و سرمایه زیادی نیاز است، نه به تجهیزات مدرن و پیشرفته، فقط یک عشق به ایران کافی است و تمام.

از دوران جنگ وارد هلال‌احمر شدم
قصه عضویتش در هلال‌احمر برمی‌گردد به سال‌های جنگ، همان سال‌هایی که جبهه‌های جنگ نیاز شدید به امدادگر داشتند و او تصمیم گرفت برای فراگیری دوره‌های امداد و کمک‌های اولیه به هلال‌احمر برود: «١٨ساله بودم که تصمیم گرفتم برای حضور در جبهه، دوره‌های آموزش امداد و کمک‌های اولیه را در هلال‌احمر ببینم و برای خدمت به رزمنده‌های مجروح به جبهه بروم. سال‌های تلخ و شیرینی بود. پیکرهای خونین رزمنده‌ها و نیاز سریع آنها به کمک‌های امدادی اولیه تا قبل از انتقال به بیمارستان هنوز در مقابل چشمانم است.»
چند سالی را در جبهه‌ها خدمت می‌کند، جنگ که تمام می‌شود جذب هلال‌احمر می‌شود: «‌به محض اینکه در جمعیت هلال‌احمر جذب شدم، در حوزه آموزش مشغول به‌کار شدم. با عشق و علاقه زیاد این کار را انجام می‌دادم، چون معتقد بودم هر یک نفری که این آموزش‌ها را فرا می‌گیرد، می‌تواند جان چندین نفر را در مواقع بحرانی نجات دهد.»

نبض بخش آموزش در دستم بود
٣٠سال خدمت او در حوزه امدادونجات و آموزش این حوزه او را به نیازهای این بخش مسلط کرد، آنقدر که خوب می‌دانست چه تجهیزاتی برای آموزش ضروری هستند و باید یا برای تهیه آنها اقدام کرد یا برای تعمیر‌شان دست به‌کار شد. به قول خودش نبض بخش آموزش در دستش بود: «‌تجهیزات زیادی در دوره‌های آموزشی ما مستهلک می‌شوند و از بین می‌روند، نمونه‌شان همین مانکن‌های سی‌پی‌آر هستند که نقش بسیار جدی و اساسی در آموزش دارند و نبودشان روند آموزش را تحت‌شعاع قرار می‌دهد.»
مانکن‌هایی که محمود از آنها سخن می‌گوید تولید کشور دانمارک و تحت لیسانس آمریکا هستند و از زمان جنگ در بخش آموزش هلال‌احمر به‌کار گرفته شده‌اند: «آمریکا در ١٦سال گذشته تحریم‌های ظالمانه را علیه ایران اجرا کرده، حتی راه ورود این مانکن‌ها را هم به کشور ما بسته ‌است و آخرین محموله واردات این مانکن‌ها به داخل کشور به سال‌های خیلی دور برمی‌گردد. حالا اغلب مانکن‌هایی که در استان‌های مختلف کشور از آنها استفاده‌ می‌شود، مستهلک شده‌اند‌ و نیازمند تعمیر هستند. تعداد زیادی از مانکن‌ها از رده خارج شده‌اند و هلال‌احمر مجبور شده است برای جبران کسری‌ها از اجناس نامطلوب و بی‌کیفیت استفاده کند. مانکن‌هایی که علاوه‌بر جنسیت نامطلوب حتی می‌توانند ناقل بیماری‌ها هم باشند.»

انتقال مانکن‌ها از انبارها به کارگاه احیا
این داوطلب هلال‌احمری وقتی می‌بیند مانکن‌های سی‌پی‌آر یکی‌یکی از رده خارج و راهی انبارهای هلال‌احمر می‌شوند، تصمیم می‌گیرد آستین بالا بزند و آنها را به چرخه تولید برگرداند: «‌مطالعاتم را در این‌باره شروع کردم. خوب می‌دانستم مانکن‌ها از چه قسمت‌هایی دچار تخریب شده‌اند و چه تعمیرهایی نیاز دارند. شروع به مطالعه کردم و یک طرح توجیهی به هلال‌احمر ارائه کردم. از این طرح استقبال خوبی شد، اما نیاز بود آزمون و خطاها را انجام دهم.»
برای شروع به‌کار با جمعیت هلال‌احمر استان تهران وارد مذاکره می‌شود تا تعدادی از این مانکن‌ها را در اختیارش بگذارند: «مانکن‌ها را برای انجام مطالعات و آزمایشات مواد اصلاحی به کارگاه خود در جمعیت هلال‌احمر شهرری منتقل کردیم. تجهیزات خیلی ساده‌ای تهیه کردیم و موفق شدیم قطعات و بخش‌هایی را که در این مانکن‌ها خراب می‌شود، تولید و بازیابی کنیم تا ضمن تعمیر مانکن‌ها آنها را به چرخه آموزش برگردانیم.»

قیمت فعلی هر مانکن ١٠٥میلیون تومان
مانکن‌هایی که امروز رمضانیان توانایی تعمیر آنها را دارد، هر کدام ١٠٥میلیون تومان قیمت دارد و تعمیر و بازگشت آنها به چرخه آموزش هزینه هنگفتی را از سرجمع هزینه‌های هلال‌احمر می‌کاهد: «‌نمونه ایرانی این مانکن‌ها بین ٣٠ تا ٤٠میلیون تومان قیمت دارد و نمونه اصل آنها حدود ١٠٥میلیون تومان، بنابراین ما با تعمیر این مانکن‌ها می‌توانیم بخش قابل توجهی از هزینه‌های هلال‌احمر را کاهش دهیم.»
 
ردیف اعتباری ویژه برای تعمیر تجهیزات ضروری است
محمود رمضانیان هم خوش‌فکر است، هم با انگیزه و از همه مهم‌تر عاشق و دلباخته هلال‌احمر. او می‌گوید همین عشق و علاقه است که باعث می‌شود تمام فکر و ذهنش حل موانع پیش‌روی بخش‌های مختلف هلال در سایه تجاربی باشد که در این سال‌ها اندوخته است: «‌معتقدم بازنشسته‌ها سرمایه‌های ارزشمند جمعیت هلال‌احمر هستند که اگر از تجارب و توانایی‌هایشان به نحو احسنت استفاده شود، می‌تواند کمک زیادی به مجموعه هلال احمر و رفع دغدغه‌های آن کند.»
او در حوزه آموزش تجربه زیادی دارد و به تمام دغدغه‌های این مجموعه آشناست: «‌آموزش جزء لاینفک فعالیت‌های هلال‌احمر است و تجهیزات حرف اول را در این بخش می‌زند. از آنجا که همواره کمبود اعتبارات اجازه به‌روزرسانی تجهیزات آموزشی را نمی‌دهد، ما باید از تمام امکانات و توانایی که داریم برای بهسازی این تجهیزات استفاده کنیم و آنها را به چرخه آموزش برگردانیم.»
 رمضانیان می‌گوید درست است که با تعمیر تجهیزات فرسوده می‌توانیم امکان برگشت آنها را به چرخه آموزش فراهم کنیم، اما این کار هم مستلزم اعتبار است: «متاسفانه در هلال‌احمر ردیف اعتباری برای تعمیر تجهیزات فرسوده نداریم و همین مسئله باعث شده ما در تامین مبالغ اندک تعمیر تجهیزات هم با چالش روبه‌رو شویم.»