فاقد عنوان
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی جمعیت هلالاحمر؛ درختان سایه انداختهاند روی سر خیابان ایتالیا. دست گرم خورشید از لای برگهای سبز و زرد پاییزی راهی باز میکنند تا خود را به خیابان و سر عابران برسانند. درمیان هیاهوی خیابان، ساختمان پنج شش، طبقه سفیدرنگی خودش را نشان میدهد، ساختمانی که روی دیوار آن، نام موسسه آموزش علمی-کاربردی هلال ایران هک شده؛ اینجا ساختمان دانشگاهی است که بسیاری از دانشجویان در آنجا خود را برای امدادرسانی به شهروندان آماده میکنند.
متقاضی 4800 نفره
راهروها و طبقات موسسه آموزشی خلوت است. همه دانشجویان در ساعت 9 صبح سر کلاسهایشان هستند، صدای اساتید اما داخل راهروها شنیده میشود، استاد یک کلاس درباره احیای قلبی نوزادی صحبت میکند؛ این که 30 فشار میتوان روی قفسه سینه نوزاد وارد کرد تا نوزاد زیر یک سالی را دوباره به زندگی برگرداند. صدای استاد دیگری با هیجان به زبان انگلیسی شنیده میشود، کلمات emergency (اورژانسی)، Relief (امدادرسانی) بلند و کشدار شنیده میشود. شبیه به این موسسه آموزش و عالی - علمی کاربردی، 21 مرکز دیگر در 21 استان کشور وجود دارد که دانشجو میپذیرد. دانشجوهای این مراکز با دیگر دانشجوهای مراکز دانشگاهی و یا دانشگاهها متفاوتاند. به قول احمد سلطانی رئیس موسسه آموزش عالی و علمی کاربردی هلال ایران، بیش از 4800 دانشجویی که در این موسسه و 21 مرکز دیگر در سطح کشور درس میخوانند همگی بعد از فارغالتحصیلی، میتوانند بحران را مدیریت کنند. امداد و نجات اما تنها رشتهای نیست که در این موسسه و سایر مراکز تدریس میشود، 18 رشته تحصیلی و در مقاطع مختلف کاردانی و کارشناسی و حتی در دوره کارشناسی ارشد، به دانشجویان متقاضی که در کنکور سراسری شرکت کردهاند برای آموزش عمومی در دسترس است؛ رشتههایی از جمله مددکاری اجتماعی، امداد و نجات شهری، سوانح، حریق شهری و حتی مدیریت امدادی سوانح طبیعی به دانشجویان متقاضی آموزش داده میشود.
دانشگاهی مهم برای آموزش
برای رسیدن به اهمیت لزوم یک موسسه آموزش عالی باید به 27 سال قبل برگشت، به زمانی که در سال 1374 و برای اولین بار موسسه آموزش عالی و علمی کاربردی هلال کار خود را شروع کرد؛ این که در کلاسهای درس دانشگاه دانشجویانی را آموزش دهد که به عموم شهروندان و در همه موقعیتها و شرایط کمک کنند. اهمیت این نکته زمانی مهم جلوه میکند که بدانیم، آموزش و پیشگیری کلیدواژه این روزهای مدیریت بحران در کشور و جهان است. توجه به همین دو واژه میتواند به مدیریت بحران کمک کند. شاید به همین دلیل است که در این موسسه رشتهای به نام کارشناسی HSE (کارشناس حرفهای ایمنی، سلامت و محیط زیست صنایع) وجود دارد تا کارشناسان فارغالتحصیل در این رشته در کارگاهها و کارخانهها مشغول به کار شوند و مراقب اجرا شدن ایمنی در کارخانهها و کارگاههای صنعتی باشند و یا رشته دیگری به نام کارشناسی حرفهای تربیت بدنی، مربیگری آمادگی جسمانی وجود دارد تا ورزش و ایمنی با هم گره بخورد و یا دانشجویان این موسسه یاد میگیرند پروتزی مناسب برای افراد دارای معلولیت بسازند. سوال اما این است که چرا مرکز خیریه بزرگی به نام جمعیت هلالاحمر کشور باید مرکزی مانند موسسه و یا مراکز علمی کاربردی آموزش عالی داشته باشند زمانی که کشور پر از دانشگاه و موسسه آموزشی است؟ آیا دانشگاههای بزرگ توان برگزاری کلاسی مانند آموزش امدادگری را ندارند؟ جواب سلطانی صریح و روشن است: «نه...» او برای این جوابش، دلیل قانعکنندهای هم دارد؛ این که در جمعیت هلالاحمر است که زیرساختها و امکانات لازم برای آموزش برای تربیت یک امدادگر کاربلد وجود دارد، امکانی که حتی دانشگاههای بزرگ کشور هم از آن بیبهرهاند. به اضافه این که درصد زیادی از ساعات آموزشی در این موسسه و مراکز دیگر، به صورت عملی برگزار میشود حال این که در دانشکدهها و حتی دانشگاههای بزرگ، زور برگزاری کلاسهای تئوری به کلاسهای عملی میچربد.
سلطانی تعریف میکند که در همه کشورهای جهان، مراکزی برای آموزش امدادگری وجود دارد. او میگوید: در همه کشورها کمیتههای صلیب سرخ در مراکز و انستیتوها کلاسهای امدادی برگزار میکنند، حال این که در بازدیدهای نمایندگان کمیتههای صلیب سرخ کشورهای دیگر، از این مراکز و موسسه، به سطح بالای این اموزشها توسط جمعیت هلالاحمر اشاره شد.
وقتی آموزش مهم است
«4800 فرد وارد دانشگاه میشوند و بعد از گذر از دو سال و یا این که نه چهار سال، از تحصیل فارغ میشوند و به سیر عظیم فارغالتحصیلان میپیوندند.» این شاید نظر و اعتقاد بسیاری از افراد جامعه باشد، پشت این عقیده یک «که چی» بزرگ نهفته است، این که جذب دانشجو در این موسسه و مراکز دیگر چه اهمیتی دارد و یا عامیانه بخواهیم بگوییم: «آیا آینده شغلی این فارغالتحصیلان تامین است؟» یادگیری روشهای امدادرسانی و کمکهای اولیه در مراکز و موسسه علمی کاربردی هلال دو سر برد است؛ به گفته سلطانی، یادگیری اصول امدادگری برای همه شهروندان و در همه سطوح اجتماعی لازم و ضروری است. این ادعا میتواند درست باشد زمانی که بدانیم بسیاری از دانشجویانی که در موسسه علمی کاربردی تحصیل میکنند افرادی هستند که کارمند ادارات هستند و لزوم یادگیری مسائل امدادی را احساس کردهاند؛ به اضافه این که بسیاری از افرادی که در جمعیت هلالاحمر مشغول به کارند، فارغالتحصیل این موسسه و مراکز آموزشی وابسته به هلالاند. هرچند که سلطانی تاکید دارد، تحصل در این موسسه و مراکز ضامنی برای استخدام نیست اما میتواند در به کارگیری نیروی کارآمد در جمعیت هلالاحمر تاثیرگذار باشد.
عقربههای ساعت، عدد 11 را نشان میدهند، برخی از دانشجویان گعده گرفتهاند و درباره انواع حریق و مقابله با آن صحبت میکنند. بیرون ساختمان موسسه، خیابان ایتالیا، زندگی در جریان است.