به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جمعیت هلال احمر به نقل از شهروند؛ عقربه‌ها وقتی ساعت 7 غروب را نشان داد گرفتاری سه مرد به هلال‌احمر گزارش شد. مرکز EOC جمعیت هلال‌احمر در استان ایلام به محض دریافت این خبر، ماموریت را به جمعیت هلال‌احمر دره‌شهر داد تا نیروهای عملیاتی راهی منطقه شوند.

«وقتی به حاشیه رودخانه‌ای که مردان گردشگر در میان آن گرفتار بودند، رسیدیم، چالش بزرگ امدادگران هم کلید خورد.»

این را یونس چوبین، رئیس هلال‌احمر شعبه دره‌شهر، می‌گوید. مردی که از همان لحظات نخست در صحنه نجات مردان گردشگر حضور داشت و عملیات را فرماندهی می‌کرد. 35 سال دارد و 15سالی است که در هلال‌احمر مشغول به‌ کار است. «بالادست رودخانه، سد سیمره قرار دارد. آب خروجی این سد براساس برنامه زمانبندی و نیازهای موجود در جهت تامین برق پایدار و تغذیه حوزه‌های پایین‌دست سد، رهاسازی می‌شود. رهاسازی آب سد زمان مشخصی ندارد، اما همیشه در رسانه‌ها و کانال‌های مختلف اطلاع‌رسانی می‌شود تا مردم پایین‌دست سد به رودخانه و حاشیه رود سیمره نروند. هشدارهایی که گهگاهی از سوی مردم نادیده گرفته می‌شود و مخاطراتی ایجاد می‌کند.»

نادیده‌گرفتن هشدارها از سوی گردشگران در روز سه‌شنبه 23 خردادماه هم دردسرساز شد و تیم‌های امدادی هلال‌احمر را به رودخانه سیمره کشاند. عملیاتی سخت در تاریکی هوا که 8 ساعتی طول کشید. «ساعت 7 شب بود که فرماندار دره‌شهر تماس گرفت و ماجرای گرفتارشدن سه گردشگر را در میان‌ رود خروشان سیمره اطلاع داد.»

وقتی جمعیت هلال‌احمر دره‌شهر در جریان این حادثه پر مخاطره قرار گرفت، تیم‌های امدادگر به سمت رودخانه روانه شدند تا نجات‌بخش مردان گرفتار باشند. «گردشگران در منطقه پمپ‌ساز ارمو در یک جزیره گرفتار شده بودند. با هماهنگی هلال‌احمر یک تیم از پایگاه شهدای شرکت نفت به محل حادثه اعزام شد. همزمان من هم با سه نجاتگر دیگر و تجهیزات نجات در آب به منطقه رفتیم.»

تیم‌ امدادی بعد از دقایقی هم‌اندیشی درباره چگونگی شروع عملیات نجات تصمیم‌گیری کردند. عمق زیاد رودخانه در کنار احتمال طغیان مجدد آب در پایین‌دست جان نجاتگران را به خطر می‌انداخت، به همین‌ علت امدادگران در انجام عملیات محتاط‌تر عمل کردند.

«نخستین اقدام برای رهاسازی محبوس‌شدگان در جزیره کوچک میان رودخانه بستن دریچه‌های سد بود که سطح آب بیش از این بالاتر نیاید. فرماندار از مسئولان سد سیمره خواست دریچه‌های آب را ببندند.

آب هنوز داخل جزیره نرفته بود و مردان گردشگر در امان بودند. باید آب فروکش می‌کرد تا به گرفتار‌شدگان دسترسی پیدا می‌کردیم. سرعت آب در رودخانه بسیار زیاد بود و از طرفی جریان آب در منطقه گرفتارشدن گردشگران به‌شدت چرخشی بود، در نتیجه گِل‌ولای رودخانه از کف به سمت بالا می‌آمد. همچنین کف رودخانه به‌دلیل لایروبی‌نشدن، عمق متغیری از نیم‌متر تا 10‌متر داشت که کار نجات در میان آب را دشوار می‌کرد.»

چوبین می‌گوید: «از همان کنار رودخانه عملیات روانی را آغاز کردیم. گردشگران بسیار هراسان بودند و از خروش آب می‌ترسیدند، به آنها اطمینان دادیم که تا پایان عملیات نجات در کنارشان هستیم. اگر آب طغیان می‌کرد با هر راهکاری که می‌شد برای نجات‌شان اقدام می‌کردیم؛ کارگاه ایجاد می‌کردیم یا با فرستادن غواص داخل آب آنها را از میان رودخانه نجات می‌دادیم.»

8 ساعت عملیات نجات طول کشید. 8 ساعت عملیاتی که هم امدادگران هلال‌احمر و هم مردم محلی، خانواده‌های گردشگران و فرماندار در صحنه حضور داشتند.

«ساعت حدود 12 شب بود، حمایت‌های روانی همچنان ادامه داشت، اما گردشگران نیاز به آذوقه داشتند. با هماهنگی‌هایی که از سوی فرماندار شد، با پهپاد به این مردان غذا و جلیقه نجات رساندیم.»

رئیس هلال‌احمر دره‌شهر از جزئیات پایان عملیات می‌گوید: «ساعت 3 بامداد بود که آب فروکش کرد و سطح آب پایین آمد. امدادگران به سختی از عرض رودخانه عبور کردند و در دو سوی حاشیه رودخانه قرار گرفتند. طناب‌ها را دور خودشان بستند، به سمت مردان محبوس در جزیره رفتند و با پوشاندن جلیقه نجات و بستن طناب، آنها را به حاشیه رودخانه آوردند.»

یونس چوبین از یک سال گذشته رئیس شعبه هلال‌احمر دره‌شهر است. او از گردشگران و ماهیگیرانی که به هشدارها توجه نمی‌کنند و در زمان‌های اعلامی‌به سد می‌روند، گلایه‌مند است. «از ابتدای بهار این ششمین عملیات نجات در سد سیمره بوده است. عملیات‌هایی که به‌دلیل بی‌توجهی گردشگران و مردم در این منطقه کلید می‌خورد. اگر شهروندان به توصیه‌هایی که در رسانه‌ها منتشر می‌شود، توجه کنند دیگر شاهد گرفتارشدن گردشگران و ماهیگیران در رودخانه نخواهیم بود.»

سجاد، سعید و شهریار سه مرد گردشگری هستند که در جزیره کوچک میان رود گرفتار شدند. شهریار از لحظاتی به «شهروند» می‌گوید که در جزیره کوچک میان رودخانه سیمره گرفتار شده است. «برای گردش به رودخانه رفته بودیم. پیاده از رودخانه کم‌عمق عبور کردیم و در جزیره چادر زدیم. قرار بود تا پیش از تاریکی هوا در جزیره بمانیم و بعد به خانه برگردیم. هوا هنوز تاریک نشده بود که متوجه شدیم سطح آب بالا آمده است و تا نزدیکی جزیره را پوشانده. خیلی ترسیده بودیم با خانواده‌هایمان تماس گرفتیم. خیلی وحشتناک بود.

منتظر بودیم آب روی جزیره را هم بگیرد که تیم‌های امدادونجات هلال‌احمر آمدند. مدام با ما صحبت می‌کردند و اطمینان می‌دادند که نجات پیدا می‌کنیم. ما خودمان را باخته بودیم. خانواده‌هایمان هم در کنار رودخانه حضور داشتند. ساعت‌ها گذشت، اما هیچ خبری نشد. فرماندار و امدادگران با پهپاد برای ما غذا فرستادند، همچنین جلیقه نجات هم ارسال کردند تا اگر مشکلی بود از تجهیزات نجات استفاده کنیم. همه تا بامداد کنار ما بودند و منتظر بودند تا فرصتی برای عملیات نجات پیدا کنند. وقتی سطح آب کمتر شد، امدادگران با سختی از آن سوی آب آمدند، ما را با طناب بستند و از روی رودخانه عبور کردیم.»

گزارش از مریم رضاخواه