به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی جمعیت ‌هلال‌احمر، علائم و نشانه‌های خونریزی‌های خفیف عبارتند از: رنگ پریدگی پوست و افزایش تعداد ضربان قلب.

علائم و نشانه‌های خونریزی‌های شدید:

تشنگی، ضعف، تند شدن ضربان قلب و ضعیف شدن نبض‌های محیطی، عرق سرد روی پیشانی، تنفس سریع و سطحی، تهوع و استفراغ، افت فشار خون، خواب آلودگی، سرگیجه، احساس سرما و کاهش رسیدن خون اکسیژن‌دار به مغز و شوک

انواع خونریزی:

با توجه به نوع عروق آسیب دیده، خونریزی‌ها به سه گروه تقسیم می‌شوند:

خونریزی سرخرگی:

این نوع خونریزی به دلیل سرعت زیاد جریان خون به صورت جهنده و با فشار زیاد است.

رنگ خون به دلیل محتوای اکسیژن بالا قرمز روشن است.

این نوع خونریزی به آسانی مهار نمی شود.

از آنجایی که فشار زیادی دارد، لخته شدن و متوقف شدن به دشواری انجام می‌شود.

اگر سرخرگ قطع شده، بزرگ باشد، خونریزی در عرض چند دقیقه بیمار را از پای درمی‌آورد.

در موارد قطع عضو، به دلیل ضربه ممکن است سرخرگ به طور کامل و شدید منقبض شده و خونریزی قطع شود.

خونریزی سیاهرگی:

این نوع خونریزی بدون جهت و فشار است و آسانتر از خونریزی سرخرگی مهار می‌شود.

رنگ خون به دلیل محتوای دی اکسید کربن تیره است.

خطر جدی خونریزی سیاهرگی، ورود هوا (مکش هوا ) به درون خون و بروز مرگ ناگهانی است و میتوان با فشار ملایم آنرا مهار کرد.

خونریزی مویرگی:

در آسیبهای سطحی و خراشیدگی‌ها، خونریزی مویرگی به صورت قطره قطره مشاهده می‌شود.

مقدار خون از دست رفته کم است.

معمولا فشار روی زخم برای مهار خونریزی کفایت می‌کند.

در این نوع خونریزی خطر عفونی شدن زخم بیشتر از خطر از دست رفتن خون مطرح است.