آبادی محلههای کمبرخوردار زیر سایه پرچم هلال
حلاوت و شیرینیهای فعالیت داوطلبانه در هلال احمر آنقدر زیاد است که خیلیها با وجود اشتغال در سختترین مشاغل دنیا هم دلسوخته حضور در این جمعیت هستند. مصداق آن جواد عباسی، داوطلب یزدی، است که با وجود کار سخت درمعدن برای رفتن به خانه هلال محمدآباد و شیفتهای پایگاه چشمانتظاری میکشد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جمعیت هلال احمر_شهروند؛ [فاطمه عسگرینیا] دغدغه این روزهای جواد و دوستان هلال احمریاش ارتقای کیفیت زندگی مردم محمدآباد به عنوان یکی از محلههای کم برخوردار در طرح ٢٠٢٠ (طرح ارتقای کیفیت زندگی ٢٠٢٠محله کمبرخوردار کشور) است. از وقتی چراغ خانه هلال روستای محمدآباد روشن شده، هدایت این مجموعه را به دست گرفته و با جان و دل به مردم منطقه خدمت میکند و معتقد است کمک به مردم مناطق محروم و دستگیری از آنها رسالت بزرگ جمعیت هلال احمر ومصداق عینی فعالیتهای بشردوستانه است.
جواد عباسی متولد شهریور ماه سال ١٣٦٦ است. داوطلب جمعیت هلال احمر که حالا کلیددار خانه هلال محمدآباد شده و پای ثابت شیفتهای پایگاه است. آنچنان عاشقانه ازهلال احمر و فعالیتهای داوطلبانهاش حرف میزند که به راحتی میشود شور و شوق این عشق را در چشمهایش دید.
اهل بهاباد استان یزد است. یکی از آن دهه شصتیهای عاشق فعالیتهای گروهی واجتماعی. کار داوطلبانه را در کنار کار سخت معدن دنبال میکند و معتقد است با فعالیتهای داوطلبانه سختی کار معدن را فراموش میکند. ٣٧ سال بیشتر سن ندارد، اما تجربهاش در حوزه فعالیتهای داوطلبانه آنقدر زیاد هست که مسئولان جمعیت هلال احمر از او بخواهند مدیریت خانه هلال احمر محمدآباد را هم برعهده بگیرد. خودش هم بچه همین محله کمبرخوردار است که حالا آرزوهای بزرگ و کوچک زیادی برایش دارد: «محله ما با اینکه یکی از محلههای قدیمی منطقه است، اما از امکانات زیادی برخوردار نیست. حالا چند وقتی میشود که ما در خانه هلال بچههای قدیمی را دور هم جمع کردهایم تا زیر سایه پرچم هلال احمر بسترهای رشد و شکوفایی محله را فراهم کنیم.»
بچه هلال احمرم
تاریخچه ورودش به جمعیت هلال احمر را که ورق میزند به سالهای تحصیل دور مدرسه برمیگردد. خودش میگوید بچه هلال احمر است: «آن وقتها من یک بچه مدرسهای بودم. تقریبا نصف الان سن داشتم. ساختمان هلال احمر درست سر خیابان ما بود و همیشه درهمه حوادث مانند سیل و زلزله وقتی چادرهای هلال برای جمعآوری کمکهای مردمیبرپامیشد ما هم با بچههای محل برای کمک میرفتیم . کمکم جدیتر این فعالیتها را دنبال کردیم و با شرکت در دورههای آموزشی تبدیل به یک هلال احمری واقعی شدیم.»
جواد بعدها وارد شورای جمعیت هلال احمر هم شد و این باعث شد تا احساس کند مسئولیت بزرگتری در این حوزه بر دوش دارد: «یک تیم از دوستان قدیمی همیشه کنارم هستند. از این تیم در طرحهای نوروزی کمک میگیرم و شیفتها را در پایگاههای امداد ونجات دنبال میکنیم. با کمک همین بچهها که تمام دورههای آموزشی هلال احمر را پشت سر گذاشتهاند برای اهالی محله در قالب گروههای مختلف دورههای آموزشی هلال احمربرگزار کردیم. همینطور با توجه به زلزلهخیز بودن استان و منطقه بافق، طی فراخوانی که در مسجد دادیم مردم را برای شرکت در دورههای آموزشی دعوت کردیم. شاید اوایل کسی حلاوت و شیرینیهای فعالیت داوطلبانه در هلال احمر آنقدر زیاداست که خیلیها با وجود اشتغال در سختترین مشاغل دنیا هم دلسوخته حضور در این جمعیت هستند. مصداق آن جواد عباسی، داوطلب یزدی، است که با وجود کار سخت درمعدن برای رفتن به خانه هلال محمدآباد و شیفتهای پایگاه چشمانتظاری میکشد.