به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جمعیت هلال احمر، رستم رجبی درباره عملیات هایی که در کوه دماوند و سخت هایی که در این راه کشیده است، گفت: سال 90 برای گردش و پیدا کردن شغل با چند نفر دیگه به رینه آمدم و بعد تصمیم گرفیتم به قله دماوند صعود کنیم. در رینه ماندگار شدم و از آن به بعد تا حالا 7 بار به قله صعود کرده ام.

او افزود: صعودهای متعدد من به قله باعث شد تا با نقاط سخت ارتفاعات دماوند آشنا شوم و در راه قله کوهنوردانی را که به حمایت نیاز داشتند کمک کنم.   

رجبی درباره یکی از سخت ترین امداد هایی که در سال های گذشته انجام داده به نجات جان پدر و دختری اشاره کرد و گفت: در کمپ بارگاه و ارتفاع 4200 متری آن ها را دیدم، صبح تصمیم گرفتند که بدون لباس و تجهیزات مناسب به قله صعود کنند. در بارگاه که بودند حالشان خوب نبود چند بار از آن ها خواستم که بالاتر نروند اما به حرف های من گوش نکردند.

او ادامه داد: آن ها تجربه کافی نداشتند و پس از رسیدن به آبشار یخی در ارتفاع 4700 متری گرفتار شده بودند. وقتی مفقود شدن آن ها به ما اطلاع داده شد تا آبشار یخی رفتیم اما آن ها را پیدا نکردیم و در نهایت فردای آن روز ساعت 16 در کافردره پدر و دختر را یافتیم. حالشان خوب نبود و نمی توانستند حرکت کنند و بالاخره با هلی کوپتر به پایین منتقل شدند.  

رجبی درباره دیگر عملیات های سختی که در این 9 سال انجام داده گفت: در دو سال گذشته چند عملیات سخت داشتیم که در میان بارندگی برف و هوای نامساعد، کوهنوردی را که پایش شکسته بود نجات دادیم. به چند نفر خارجی هم در روزهای برفی سال گذشته امدادرسانی کردیم که یکی از سخت ترین ها آن ها نجات یک کوهنورد آلمانی بود.

او ادامه داد: یک ایرانی هم بهمن سال 98 در ارتفاع 4200 متری گرفتار شد، حدود 4 متر برف باریده بود و مصدوم نمی توانست پایین بیاید او را کول کردم و تا ارتفاع 3200 متری پایین آوردم.

رجبی با خنده درباره وعده عملی نشده فرد حادثه دیده گفت: آن زمان که در کوه گرفتار شده بود به من گفت اگر من را سالم پایین ببری 2 میلیون تومان هدیه می دهم که بهوعده اش عمل نکرد و آن را نداد.

رجبی درباره هدف خود از کمک به نجات گران جمعیت هلال احمر برای امدادرسانی در کوه دماوند گفت: « فقط پول مهم نیست و بشر دوستی اهمیت بیشتری دارد همین که جان یک نفر را نجات می دهم برای من احساس رضایت به همراه دارد. حتی گاهی حادثه دیده ها تشکر هم نمی کنند اما برای من مهم نیست.

او درباره زندگی خانوادگی خود و شرایط زندگی دور از خانواده گفت: 2 فرزند پسر و دختر دارم که همراه همسرم در افغانستان زندگی می کنند و یک سال است که آن ها را ندیده ام و به این زودی ها هم نمی توانم آن ها را ببینم. شما فکر کنید یک میلیون تومان می شود 4000 افغانی برای همین پول کمی است و به این زودی ها امکان رفتن به افغانستان را ندارم.

رجبی ادامه داد: « شغل من آزاد است و کارگری می کنم و روزهایی هم که نیاز به امدادرسانی باشد از طرف جمعیت هلال احمر برای عملیات نجات به ارتفاعات دماوند می روم.»

او درباره اتفاقاتی که گاهی در راه امدادرسانی او را غمگین کرده است، گفت: « سال گذشته کوهنوردی در ارتفاع 4200 متری گرفتار شده بود قرار شد او را تا گوسفندسرا پایین ببرم حال مناسبی نداشت و تا زمانی که موفق شدم او را به محل امن برسانم به من حرف های نامناسبی زد. شخص حادثه دیده را پایین آوردم اما افراد دیگری با او فیلم و عکس گرفتند و زحمات من را نادیده گرفتند. اگر من او را به محل امن نمی رساندم جان خود را از دست می داد.

رجبی با اشاره به دلایل همکاری با جمعیت هلال احمر افزود: کسی از من برای کمک دعوت نکرده است و هدف من جز بشر دوستی چیز دیگری نیست و هر جا از من خواسته اند که به افراد گرفتار شده در دماوند کمک کنم این کار را انجام داده ام.

او درباره اینکه آیا تاکنون افراد جانباخته را هم از دماوند پایین آورده است، گفت: بله. از زمانی که به حادثه دیدگان دماوند کمک می کنم 4 جانباخته را هم به محل امن منتقل کرده ام که یکی از آن ها خارجی و سه نفر هم ایرانی بودند.

رجبی در پایان به تعداد عملیات هایی که در دماوند انجام داده اشاره کرد و گفت: تاکنون در بیش از 50 عملیات حضور داشته ام و 20 نفر را از ارتفاعات دماوند نجات داده ام.

رستم رجبی، از داوطلبان عضو جمعیت هلال احمر نیست و این کار را فقط برای کمک به حادثه دیدگان دماوند انجام می دهد.