.png)
عضو سازمان جوانان هلالاحمر بر سکوی قهرمانی آسیا ایستاد
بیش از 7 سال از آشنایی ورزشکار اهل انزلی که چند روز پیش بر سکوی قهرمانی آسیا ایستاده، با هلالاحمر و عضویت او در سازمان جوانان میگذرد. با وجود مشغلههایی که یک قهرمان حرفهای دارد، همچنان خود را عضوی از خانواده بزرگ هلال میداند.
فاطمه عسگرینیا- شهروند آنلاین؛ «زهرا ابراهیمی» کاراته را از 6 سالگی شروع کرد و این روزها که روی سکوی قهرمانی آسیا ایستاده، خودش را برای قهرمانی جهان آماده میکند. بیش از 7 سال از آشنایی این ورزشکار با هلالاحمر و عضویت او در سازمان جوانان میگذرد. با وجود مشغلههایی که یک قهرمان حرفهای دارد، همچنان خود را عضوی از خانواده بزرگ هلال میداند و میگوید: «فکر میکنم یادگیری کمکهای اولیه و امداد، برای هر فردی لازم و ضروری است، چراکه از میزان آسیبپذیری ما در حوادث و شرایط خاص کم میکند.»
زمان زیادی از مسابقات کاراته جوانان آسیا به میزبانی ازبکستان نمیگذرد؛ رقابتهایی که زهرا ابراهیمی در آن توانست حریف قَدَر خود را شکست دهد و مدال طلای جوانان را از آن خود کند. به همین بهانه، به گفتوگو با او نشستهایم.
میگوید در خانوادهای ورزش دوست متولد شده؛ پدر و مادرش و همچنین تنها برادرش همگی اهل ورزش بودند. برای همین هم از کودکی سر از باشگاههای محلی درآورد. زهرا ابراهیمی میگوید: «مادر و پدرم ابتدا من را در باشگاه فوتبال ثبتنام کردند، اما من همیشه به ورزشهای رزمی علاقه بیشتری داشتم. وقتی دیدند که بازی من در زمین فوتبال به جمعکردن توپ از اطراف زمین ختم میشود، تصمیم گرفتند که من را در باشگاه کاراته ثبتنام کنند.»
12 سال پیش نسبت به این روزها، انتخابهای محدودتری در بندر انزلی برای زنان علاقهمند به کاراته وجود داشت. با این حال نخستین جرقهها برای شروع ورزش حرفهای در زندگی زهرا ابراهیمی از همینجا زده شد. او میگوید: «کاراته را خیلی دوست داشتم. سالهای اول، یکی دو بار مجبور شدم تا باشگاه و مربیام را عوض کنم اما در نهایت در شرایط پایداری ورزش حرفهای را آغاز کردم.»
سه قهرمانی کاراته کشوری با مدال طلا را در کارنامه خود دارد و مدالهای نقره و برنز و همچنین قهرمانیهای استانی که حسابشان از دستش در رفته است: «شاید روزهای اول چندان برنامه دقیقی برای ورزش حرفهای نداشتم، اما بهخاطر علاقهای که به کاراته داشتم، در تمرینات پیشرفت کردم.»
سکوی قهرمانی
اولین قهرمانیها را از همان سالهای نخست شروع ورزش حرفهای بهدست آورده بود؛ قهرمان کاراته شهر انزلی، قهرمان استانی و بعد هم قهرمانیهای کشوری. نخستین موفقیت بینالمللیاش را در مسابقات جهانی کاراته به میزبانی امارات به دست آورد و با مدال برنز به خانه بازگشت. بعد هم مسابقات ازبکستان که او را با مدال طلا راهی کشور کرد.
ابراهیمی میگوید: «اولین مسابقات جدیای که در آن شرکت کردم، سن و سال زیادی نداشتم. نفر سوم مسابقات شدم و این موضوع، من را خیلی ناراحت کرده بود. سال بعد تلاشم را بهکار گرفتم و خیلی زود توانستم نتایج دلخواهم را بهدست بیاورم.»
قهرمانی از دید این عضو جوان هلالاحمر، یک فرآیند است و نه صرفا یک موقعیت: «همیشه آرزوی این را داشتم که قهرمانی آسیا را بهدست بیاورم. روزی که مدال طلا را به گردنم آویختند و پرچم کشورم برافراشته شد، احساس شادی و سرور تمام وجودم را پر کرده بود، اما به محض اینکه از سکو پایین آمدم، هدف تازهتری پیش روی خودم میدیدم؛ طلای جهانی. مربیها همیشه به من میگفتند که وقتی از سکو پایین آمدی دیگر قهرمانی تمام شده و باید برای هدفی مهمتر خود را آماده کنی.»
خودش را برای مسابقات جهانی کاراته که سال آینده برگزار میشود آماده میکند. او میگوید: «در سالهای گذشته توجهها به سمت ورزش زنان بیشتر شده است. با این حال هنوز هم ورزشکاران زن نیاز به حمایت دارند، چراکه استعدادهای زیادی در این عرصه وجود دارد و ما در رشتههای مختلف نیازمند امکانات بیشتری هستیم.»
اهمیت آموزشهای همگانی
اولین آشنایی زهرا ابراهیمیبا هلالاحمر، به 8 سال قبل برمیگردد که توسط یکی از مربیانش، به شرکت در دورههای هلالاحمر و عضویت در سازمان جوانان درآمد.
او یادگیری کمکهای اولیه را یکی از مهمترین آموزشها برای هر ورزشکار و هر شهروندی میداند و میگوید: «من فکر میکنم هر فردی باید با کمکهای اولیه آشنایی داشته باشد تا بتواند در موقعیتهای بحران یا حادثه، از خودش مراقبت کند و همچنین برای دیگران مفید باشد. با یادگیری کمکهای اولیه و آشنایی با مخاطرات، با رعایت نکات ساده و ابتدایی میتوانیم جان انسانها را از مرگ نجات دهیم؛ مثل وقتی که جسمی در گلوی یک فرد گیر میکند یا در نخستین ثانیهها پس از حمله قلبی و… که اقدام به موقع میتواند نجات بخش باشد.»
اما به عنوان یک ورزشکار، اهمیت این آموزشها را بیشتر درک میکند؛ چه در تمریناتی که خودش دچار آسیب میشود و چه در شرایطی که دیگر ورزشکاران حاضر در سالن ورزشی به کمک اضطراری نیاز پیدا میکنند.
او میگوید: «ورزشکاران حرفهای در معرض آسیبهای مختلفی قرار دارند. میزان و شدت این آسیبها بسته به نوع ورزش، با هم متفاوت است. با این حال جلوگیری از مصدومیت و آسیبدیدگی جدی، از مهارتهایی است که برای هر ورزشکاری ضروری است. خوشحالم که این آموزشها از طریق هلالاحمر ارائه میشود و من و سایر جوانان فرصت یادگیری آن را داریم.»
طرفدار پروپا قرص «بشردوستی»
«بشردوستی» یکی از مهمترین اصولی است که او در هلالاحمر سراغ دارد و به آن افتخار میکند: «افتخار میکنم که عضوی از هلالاحمر هستم. گرچه فرصت زیادی برای شرکت در کارهای داوطلبانه ندارم اما بهزودی دوست دارم که به سراغ این فعالیتها هم بروم.»
کم نیست تعداد دوستان و ورزشکارانی که او، آنها را به هلالاحمر دعوت کرده تا حداقل آموزشهای اولیه عمومی را ببینند و بتوانند در حوادث مفید و مؤثر باشند.
او «پشتکار» را یکی از مهمترین ویژگیهای خود در ورزش میداند و میگوید: «آنچه در این سالها یاد گرفتم و آن را تقویت کردم، داشتن پشتکار بود. من در ورزش یاد گرفتم که هرگز ناامید نشوم و تلاشم را بیشتر کنم تا به اهداف و آرزوهایم برسم. قطعا در این مسیر کمکهای زیادی اطرافمان هستند که میتوانند ما را به سمت جلو پیش ببرند. یکی از مهمترین این نکات، همراهی و حمایت خانواده است و تشویقهای آنها که اعتمادبهنفس را در من بالا میبرد.»
