پیتر مائورر، رئیس کمیته بین المللی صلیب سرخ در پایان سفر چهار روزه‌اش به افغانستان بیانیه‌ای منتشر کرد که در آن وضعیت این کشور را بعد از حضور نیروهای طالبان و چنگ چهل ساله این کشور توصیف می‌کند.

متن این بیانیه به شرح زیر است:

زخم‌های جنگ برای چندین نسل باقی می‌ماند. ساختمان‌های تخریب شده را می‌توان یکروزه از نو ساخت، اما اعضای بدنی که قطع شده باشند، دوباره نخواهند رویید. کودکان با آسیب روحی بمب‌های منفجر شده حتی پس از پایان انفجار هم زندگی خواهند کرد. جای خالی اعضای از دست رفته خانواده هیچ وقت پر نخواهد شد.

مردم افغانستان 40 سال است که در جنگ زندگی کرده‌اند. در سال‌هایی که رئیس کمیته بین المللی صلیب سرخ بودم، شاهد عذاب، رنج و ناامیدی در خیلی از مناطق دچار جنگ در جهان بوده‌ام، اما نمی‌توانم حتی قسمتی از آنچه 4 دهه جنگ بر سر یک ملت می‌آورد را به زبان بیاورم.

چالش‌های افغانستان خیلی بزرگ هستند اما خبر خوب می‌تواند این باشد که اقدامات بشردوستانه می‌تواند به ثبات بخشیدن به یک جامعه کمک کند. مهربانی و یکدلی می‌تواند به التیام زخم‌های جنگ کمک کند. سرمایه گذاری برای خدمات بهداشت و درمان، آب سالم و مدرسه می‌تواند خانواده‌های افغان را از عمق گرفتاری که در آن هستند، خارج کند. جامعه جهانی باید راه حل‌هایی هر چند موقتی برای ادامه دادن به تامین منابع مالی پیدا کند. نیازهای مردم افغانستان نمی‌تواند تا پیدا شدن یک راه حل سیاسی برای تغییر صبر کنند.

لزوم فعالیت بشردوستانه بی‌طرف، بی‌غرض و مستقل

فعالیت‌های بشردوستانه تاثیرگذار باید زنان، دختران و اقلیت‌های قومی را شامل شود. به همین دلیل است که کمیته بین المللی صلیب سرخ اطمینان حاصل می‌کند که زنان به خدمات ما، از جمله خدمات درمانی و توانبخشی دسترسی دارند. من مسئولان را تشویق می‌کنم که دسترسی زنان به خدمات درمانی و در کنار آن آموزش را ادامه دهند. در کشوری که فقط 50% زنان در مراکز درمانی دارای کارکنان آموزش دیده فرزند خود را به دنیا می‌آورند، خیلی مهم است که افغانستان تعداد بیشتری ماما و دکتر زن آموزش دیده داشته باشد.

در طی بازدید چهار روزه‌ام از افغانستان، با ملا برادر و سایر اعضای کادر رهبری طالبان دیدارهایی داشتم. تاکید من بر فعالیت بشردوستانه بی طرف، بی غرض و مستقل کمیته بین المللی صلیب سرخ است. بیش از 30 سال است که ما به افغان‌هایی که درگیر جنگ و درگیری هستند، کمک می‌کنیم و این موضوع قرار نیست متوقف شود.

تاریخ حضور طولانی ما در این کشور به ما می‌گوید که قربانیان جنگ در افغانستان به سال‌ها کمک رسانی و توانبخشی نیاز دارند. هزینه همین درگیری‌های اخیر خیلی سنگین بوده است. بیشتر از 41 هزار نفر زخمی جنگ از خرداد تا اوایل شهریورماه در مراکز تحت پیشتیبانی کمیته بین المللی صلیب سرخ درمان شده‌اند که این رقم 80 درصد بیش از همین دوره زمانی در سال قبل است.

تلاش‌ها برای مین روبی ادامه دارد

درمان پزشکی با کیفیت بالا دغدغه اصلی خانواده‌های افغان است. در ماه گذشته کمیته بین‌المللی صلیب سرخ تعداد مراکز درمانی تحت پشتیبانی خود را از 46 به بیش از 89 درمانگاه و تیم سیار درمانی و 2 بیمارستان دیگر در کابل و قندهار تحت مدیریت جمعیت هلال احمر افغانستان افزایش داد. ما خواستار این هستیم که دسترسی به خدمات ایمن سازی و خدمات درمانی اولیه را از جمله برای بانوان تقویت کنیم. متاسفانه بیمارستان‌ها شاهد افزایش تعداد کودکانی هستند که با مین‌های تازه کار گذاشته شده زخمی می‌شوند. بخاطر کودکان که ذاتا کنجکاو هستند و ممکن است روزی یک مین را از زمین بردارند و یکی از اعضا یا جانشان را از دست بدهند، تلاش‌ها برای مین روبی می بایست اولویت یابد.

از سال 1368 خدمات ارتوپدی کمیته بین المللی صلیب سرخ برای بیش از 210 هزار بیمار که درگیر ناتوانی جسمی هستند، ارائه شده است. ما سالانه 150 هزار بیمار را ویزیت می‌کنیم. به آن‌ها کمک می‌کنیم که دوباره راه بروند. در همین راستا تلاش ما برای کمک به این بیماران در مسیر باز پیوستن به جامعه به صورتی با کرامت به اندازه خدمات توانبخشی ما اهمیت دارد. بازدید من از مرکز توانبخشی ما در کابل باعث خوشحالی ما شد چون می‌دیدم افغان‌ دوباره می‌توانند با اراده راه بروند یا از دست مصنوعی خود استفاده کنند.

از هر 10 افغان، 9 نفر با کمتر از دو دلار زندگی می‌کند!

بیماری کووید19 چالش اساسی دیگری است. وقتی بمب‌ها می‌افتند و گلوله‌ها شلیک می‌شوند، خانواده‌ها دغدغه ماسک و فاصله اجتماعی دارند. کووید19 همچنان در حال شیوع است اما تعداد واکسن‌های دریافت شده اصلا کافی نبوده و من  با فوریت از همه دولت‌ها  تمام می‌خواهم این کشور سهمی عادلانه از واکسن را در دسترس داشته باشد.

چهل سال جنگ چه بر سر خانواده های افغان آورده است؟ از هر 10 افغان، 9 نفر با مبلغی کمتر از دو دلار در روز زندگی می‌کند. بر اساس آمار طبقه بندی چندسطحی امنیت غذایی 10 میلیون افغان دچار سطوح بالایی از عدم امنیت غذایی هستند. بازپیوند هر چه سریعتر کودکان بدون خانواده که اخیرا و در جریان شلوغی‌های فرودگاه کابل تنها مانده‌اند، چالشی برای صلیب سرخ و هلال احمر در سراسر جهان است.

دنیا افغانستان را به عنوان سرزمین زیبا و دل شکسته می‌شناسد. جنگ، جسم و روح را ویران می‌کند. چهار دهه جنگ ملتها را به کلی ویران می‌کند. بزرگترین امید من حالا به این است که همه ما به زخمی‌ها کمک کنیم تا درمان شوند، به خانواده‌ها کمک کنیم تا یکدیگر را پیدا کنند و از این پس در هر جنگی تعداد بیشتری از غیرنظامیان از آسیب‌های جنگ مصون بمانند.