توسعه و تعمیق آموزش همگانی با ظرفیت خانههای هلال
اولین گروههایی که سر سانحه میرسند خود مردم محلی هستند؛ یعنی همسایه است که به داد همسایه میرسد و برای بهرهبرداری هر چه بیشتر از این ظرفیت نجاتبخش، موضوع خانههای هلال، پیشنیازهای آن و آموزش در این خانهها با اولویت تقویت تابآوری در مناطق پرخطر کلید خورد. به مناسبت چهل و ششمینسالروز پیروزی انقلاب اسلامی، نگاهی داریم به این طرح تاثیرگذار در کاهش آسیبهای ناشی از حوادث.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی جمعیت هلالاحمر؛ آموزشهای همگانی جمعیت هلال احمر یکی از مهمترین وظایف جمعیت هلال احمر در اساسنامه و در قانون مدیریت بحران کشور است و خانههای هلال بهترین بستر این آموزش.
شعاری با این عبارت در آموزش همگانی دنبال میشود: «آموزش همگانی، همهجا، همهوقت و برای همه». برای اینکه این شعار اتفاق بیفتد 3 رویکرد اتخاذ شد. رویکرد آموزشهای حضوری، رویکرد آموزشهای مجازی و اطلاعرسانی و سومین رویکرد نیز آموزشگاههای محیطی یا ایستگاهی بود که در خانههای هلال و پایگاهها، میسر و فراهم میشود.
افزایش تابآوری جوامع محلی و روستایی یکی از مأموریتهای جمعیت هلال احمر بر اساس مصوبه 11 شورای عالی مدیریت بحران کشور در سال 1394 است و از آن زمان تاکنون جمعیت هلال احمر با اولویت مناطق حادثهخیز در حال انجام تکلیف است. به این منظور، جمعیت، نسبت به پیگیری قانونی خانههای هلال اقدام کرد.
سازوکار خانههای هلال چیست؟
خانه هلال میتواند یک مجموعه کوچک چند اتاقه باشد؛ فقط کافی است یک اتاق پذیرش برای مسئول خانه هلال داشته باشد اتاقی برای آموزشها و یک انباری هم تجهیزات اولیه مورد نیاز روستا را در خود جای بدهد.
خانه هلال به 2 شکل تجهیز شده است؛ بخش اول طبق شیوهنامهها، سازمانهای مختلف همکار جمعیت هلال احمر با لحاظ نیازهای خانههای هلال در روستاها تجهیزاتی بر مبنای 2 درصد از جمعیت هلال احمر روستاها فراهم میکنند. بخش دوم، بخشی از تجهیزات است که از کانال حوزه معاونت بینالمللی جمعیت هلال احمر در تعاملی تنگاتنگ با خانه هلال از طریق فدراسیون صلیب سرخ جهانی، تأمین و به استانها برای کیفی سازی منتقل میشود.
فلسفه خانههای هلال روستایی این است که جوامع محلی و روستایی را با آموزشهای خود تابآور، یعنی نسبت به حوادث آماده کنند یا ایدههایی به آنها بدهند که بتوانند با تجهیزات سادهای که در روستا در اختیار دارند خودشان، خانواده و بعد، همسایگان را نجات دهند.
وسایل برای یک ساختار امداد و نجات، خیلی ساده است. تصور غالب این است که گروههای خانههای هلال، تخصصی، حرفهای و کاملاً مجهز است اما در خانه هلال اینگونه نیست؛ نه این گروه را نیاز و نه دسترسی به این تجهیزات داریم.
با همان اسب، تبر، تراکتور، تیلر یا هر چه مردم روستا دارند، گروه خانه هلال، میتواند بهترین آموزشها را بدهد زیرا زمانی که حادثه رخ میدهد، اگر مثلاً مرکز استان تا روستا، فاصله چند 10 کیلومتری داشته باشد، تا رسیدن گروه تخصصی میزان زیادی از زمان طلایی امداد مؤثر از دست میرود و اینجاست که اهمیت امداد و نجات خانه هلالیها خود را نشان میدهد. آنها میتوانند از میزان آسیبپذیری به شکل چشمگیری بکاهند مثل امدادگری که سر صحنه تصادف یا ایست قلبی یا غرقشدگی، با ابزارهای ساده و آموزشهای کاربردی اولیه، جان انسانها را نجات میدهد تا متخصصان اورژانس برسند. این فاصله زمانی، همانقدر که مرگبار و مخرب است میتواند طلایی و نجاتبخش باشد اگر گروه خانه هلال مستقر در همسایگی سانحه، این خلأ موقت اما تعیینکننده را بپوشاند و فرشتگان نجات سرخ و سپیدپوش درصحنه حاضر شوند.
وقتی گزارش حادثه داده میشود 2 اتفاق میافتد؛ مسئول خانه هلال که آموزشهای لازم را دیده گروه روستایی را فوراً آماده میکند و برای کاهش هزینه آسیب وارد میدان میشوند.
همچنین وقتی خانه هلال هزینه جانی و مالی یک فرد را پایین میآورد به اقتصاد خانواده وی کمک کرده و این به برکت خانه هلال و آموزشهای مؤثر امداد گران است.
وضعیت، اقدامات و دستاوردهای خانههای هلال در 3 سال گذشته
1-رشد 20 درصدی در تأسیس خانههای هلال
خانههای هلال مراکزی داوطلب محور و وابسته به جمعیت هلال احمر، با ساختار، امکانات و فعالیتهای داوطلبانه در سطح محلات، شهرها و نقاط روستایی با اولویت مناطق حادثهخیز هستند.
تعداد خانههای هلال به مرز 8 هزار باب رسیده است. هماکنون 5478 خانه هلال روستایی، 1604 خانه هلال شهری و 17 خانه هلال تخصصی در کشور فعالیت میکند که مأموریتهای اصلی آنها افزایش تابآوری جوامع محلی، توسعه آموزشهای اجتماعمحور و پاسخ اضطراری اولیه به حوادث و سوانح محلی است.