به گزارش پایگاه اطلاع.رسانی جمعیت هلال‌احمر؛ بابک قربان‌پور حضور امدادگران در مراسم وداع با رهبر شهید را این‌طور توصیف می‌کند؛روز بدرقه، خیابان‌ها بیش از آنکه مسیر عبور باشند، روایت‌گر خاطره‌ها شدند. مردمی از نسل‌ها و سلیقه‌های گوناگون، هر یک با دلی آکنده از احساس، برای آخرین وداع گرد هم آمدند. سکوت گاه از هر شعاری رساتر بود و اشک‌ها، بی‌واسطه‌ترین زبان این بدرقه.تشییع پیکر، تنها آیینی برای وداع با یک انسان نیست؛ لحظه‌ای است که هر کس از دریچه نگاه خود، گذشته، آرمان‌ها و خاطرات را مرور می‌کند. در آن ازدحام، هر قدم، روایتی بود و هر نگاه، حکایتی از دلبستگی، اندوه یا تأمل.امداد، گاهی تنها در نجات جان انسان‌ها خلاصه نمی‌شود؛ گاهی در همدلی، آرام کردن دل‌های داغدار، همراهی با سالمندان، رساندن آب به تشنگان و گشودن راه برای عبور مردم معنا پیدا می‌کند. در چنین روزهایی، امدادگران بی‌آنکه در مرکز توجه باشند، آرام و بی‌صدا، ستون‌های استوار نظم و خدمت می‌شوند.بدرقه پایان یک مسیر است، اما آغاز مسئولیت نسل‌هایی است که باید روایت این روزها را با صداقت، انصاف و احترام به یادگار بگذارند؛ روایتی که در آن، انسانیت، همدلی و خدمت، فراتر از هر اختلافی، ماندگار می‌شود.